Հունվարի 24-ին <<Մխիթար Սեբաստացի Կրթահամալիր>>ում տեղի ունեցավ ՄԵԴԻԱ ՈւՐԲԱԹԸ։ Ունեցանք հյուրեր՝ տարբեր դպրոցներից և պարային խմբակներից։Նրանք ներկայացան պարային տարբեր համարներով։Մասնակցում էր նաև մեր դպրոցի 9-րդ և 11-րդ դասարանցիները։Եղավ նաև հյուրասիրություն Գինու և գաթայի տեսքով։
Ահա և վերջ, այսպիսի հետաքրքիր և հաճելի Մեդիա Ուրբաթ։
Հունվարի 21-ին <<Մխիթար Սեբաստացի Կրթահամալիր>> ավագ դպպրոցում տեղի ունեցավ շատ հետաքրքիր հանդիպում Պարգև Բարսեղյանի հետ:Կրոնական իրավիճակը Հայաստանում.պարապունքը վարում է ԵՊՀ Աստվածաբանության ֆակուլտետի դասախոս Պարգև Բարսեղյանը:Մենք զրուցեցինք Կրոնից,քննարկեցինք թե ինչպես են մարդիկ վերաբերվում կրոնին և ինչպես են ընկալում:
Շնորհակալ եմ շատ լավ օրվա սկզբի համար,հետաքրքիր նորությունների համար:Կցանկանամ որ այդպիսի հանդիպումներ կրկին ունենանք:
Սիրով` Մարիամ Մնացականյանից:
(վերլուծություն)
Հայտնի է, որ Հ․Շիրազը բազմաթիվ բանաստեղծություններ է նվիրել իր մորը,քանի որ նա շատ է պաշտել ,հարգել ,սիրել նրան։ Այս բանաստեղծության բուն իմաստը այն է,որ ինչել անես մորդ համար,որքանել նվիրվես,հարգես,սիրես միևնույն է քիչ է։ Հովհաննես Շիրազը բանաստեղծության մեջ ասում է, որ պատրաստ է անգամ հայոց լեռների գանձերը,մարգարիտն․ծաղիկներն շաղ տալ մոր ոտքերի տակ։Ահա և այդ հրաշք բանաստեղծությունը։
***
Հանեմ գանձերը հայոց լեռների,
Շաղ տամ բոլորը մորս ոտքի տակ`
Ախ,էլի քիչ է,ախ,քիչ է էլի:
Շաղ տամ մարգարիտն` համայն ծովերի,
Ծաղիկների հետ,մորս ոտքի տակ`
Ախ,էլի քիչ է,ախ,քիչ է էլի:
Ցած բերեմ բոլոր բույլերն աստղերի,
Զույգ աչքերիս ետ ձգեմ ոտքի տակ`
Մորս ոտքի տակ` ,ախ,քիչ է էլի:
Եվ թեկուզ հանեմ իմ սիրտը բարի`
Գառի պես զոհեմ մորս ոտքի տակ`
Ախ,էլի քիչ է,ախ,քիչ է էլի:
Լոկ մայրն է այժմ խիղճն հայրենիքիս`
Դարերի կյանքն էլ թե տաս մայրիկիս,
Աստված իմ,քիչ է ,չէ,քիչ է էլի:
Բանաստեղծության վերլուծություններ
Սիրո հիասթափություն
1-ին տուն։Պատամին իրեն մեղադրում էր նրանում որ նա առանց հասկանալու սիրեց ինչոր մեկին,որից հետո փոշմանեց։Նա ապրեց մեծ հիաաթափություն, ու ցնդեց իր սերը։
2-րդ տուն։Նա իր սիրտը համարում էր գինով լի բաժակ որը կոտրվեց ու ամեն ինչ վերացավ ու ցնդեց։Նա իր կոտրաած սրտի հետ մենակ էր,կուչ էր եկել եւ ամաչում որ սիրել էր այդպիսի մեկին։Նա իր սիրած էակին պատկերացնում էր որպես գինի, ով իրեն հարբեցրեց,իսկ հետո ամեն ինչ ոչնչացավ։Պատանին հասկացավ որ միայն նա խաբված չէ՝նաեւ լուսինը որին կեղծի պես ջերմացնում էր արեւը։
Մենք բոլորս խաբված էնք,սուտը կեղծիքը ամենուր է եւ մենք ապրում էնք դրանով եւ դրա մեջ։Եկեք սիրենք միմիանց անկեղծ որպեսզի ոչոք խաբված չլինենի։
Պատանի սիրտս բաժակ էր բյուրեղ,
Որ լցվեց մի օր գինով աչքերիդ,
Ու ես այն գինով հարբած խելահեղ
Քո ոտքերն ընկա ու դարձա գերիդ:
Բայց դու փշրեցիր իմ սիրտը մատաղ,
Ա՜խ դու փշրեցիր գավաթն իմ սրտի,
Թափվեց իմ գինին… արյունաշաղախ,
Ու ցնդեց պատրանքն իմ կույր կարոտի, –
Բացվեցին սրտիս աչքերը բոլոր,
Անցավ խելահեղ գինովությունս,
Կուչ եկավ խաբված իմ սիրտը մոլոր,
Ամաչեց, որ քեզ նմանն էր բույնս:
Դու ցոփ գինետան մի բաժակ էիր,
Սիրույս գինին էր աչքերս կապում,
Ա’խ, ինչ լավ եղավ , որ փշրվեցիր,
Քանզի քեզ այժմ քեզնով եմ չափում,
Քեզնով, ինչպես լուսինը՝ լուսնով,
Որ լուսացել էր սիրույս արևով,
Քեզնով եմ չափում, ոչ թե ցնորքով սիրահառաչ,
Որ իմ կույր սիրով աչքերս էր կապում,
Ինձ ծունկի բերում, ինչպես սիրատանջ,
Խաբված աստծուն՝ սատանի առաջ…
Ա՜խ արևն էլ է երբեմն խաբվում՝
Մեռած լուսնյակին իր լույսով չափում :
Ես Մարիամ Մնացականյանն եմ, <<Մխիթար Սեբաստացու Կրթահամալիր>>մուտք գործեցի ճամբարեվ։Այն եղավ դեպի Արատես՝<<Ժայռ>>։Իսկ մինչ գնալը մենք ունեցանք եռօրյա պարապունքներ,սովորեցինք աշխատել բլոգների հետ,բացել բլոգ և այլն։Այդ ժամանակ մեզ հանձնարարեցին գրել ինքներս մեր մասին <<Իմ մասին>>,մեր առաջին տպավորությունների մասին <<Իմ առաջին տպավորությունը>>,և ինչպես նաև կատարեցինք թարգմանչություն <<Աստված տվել է>>։Իսկ երբ արդեն սկսվել էր դասերը մենք եկանք դպրոց և ունեցանք Հայով Լեզվի դաս և ունեցանք հանձնարարություն <<Մանկավարժություն>> թեմայով։Ահա և այսպես հետաքրքիր անցավ սեպտեմբեր ամիսը։
Հետո եկավ հոկտեմբեր ամիսը,ունեցանք հետաքրքիր դասաժամեր,հանձնարարվեցին տարբեր տնայիններ տարբեր լեզուներից,առարկաներից։Օրինակ առաջինը <<Վրացերեն>> առարկայից,հասարակագիտությունից <<Կրոն>> թեման,նաև <<Բարոյականության>>թեման։Պատմության դասերի ժամանակ անցանք
Ահա և եկավ նոյեմբերը,սա երեվի եղավ ամենահետաքրքիր ամիսը,լի ամեն ինչով։Այն սկսվեց ճանապարհորդությունով` դեպի <<Արատես>>,որտեղ նշեցինք և իմ 16 ամյակը,և թե՝Հարիսայի ծեսը։ Նոյեմբերի 16, 17, 18-ը սեբաստացիներով՝ ավագ դպրոցի 10-րդ դասարանցիներ և քոլեջի ուսանողներ, Արատեսում էին: Ինչու…գնացել էինք հարիսայի ծեսը Արատեսում անցկացնելու: Հրաշալի ճամփորդություն էր: Շաբաթ առավոտն անցկացրինք Ավագ դպրոցում, Հարիսայի ծեսին պատրաստվեցինք, ըմբոշխնեցինք համեղ ուտեստն ու գինին, իսկ ժամը 13:00-ին ճանապարհ ընկանք երկու մեծ միկրոավտոբուսներով, սիրելի կանգառներով: Ինչպես միշտ այցելեցինք Զորաց եկեղեցի: Թեև եկեղեցին այլևս գործող չէ, նրանում չեն լինում պատարագներ, բայց վստահ եմ, սեբաստացիների ամեն այց մի պատարագ է:
Ահա և եկեղեցին որը ցավոք այլևս չի գործում։Չգործող եկեղեցիներ շատ կաին,դրանց մասին կհայտնեմ մի փոքր ուշ։
Հասնելուց հետո սկսեցինք տեղաորվել տներում։Երբ մենք հաջորդ օրը արթնացանք միասին գնացինք խոհանոց և պատրաստեցինք նախաճաշը։Հետո գնացինք շրջելու տարածքով ահա գեղեցիկ դրվագներ այդ պահերից։
Եկավ երեկոն և մենք հավագվեցինք տներից մեկում և նշեցինք իմ տարեդարձը։Անցավ շատ լավ և դա եղավ հիշարժան,ահա և նկարը։
Երրերդ օրը ես և իմ ընկերուհին գնացինք մի եկեղեցու մոտ որի մասին ոչինչ չգիտեինք։Բայց հետո իմացանք,չնայելով ոչնչի այն շատ գեղեցիկ էր։Դա Արատեսի Վանքն էր։
Կաին նաև դամբարաններ,արձանագրություններ։
Մեզ մոտ նույնիսկ հասցրել էր ջուրը սառչել։
Երբ արդեն մենք երկուսս վերադառնում էինք մեզ հանդիպեց մի շուն։
Այս ճանապարհի մոտ։
Հնարաոր է տեսնեք այդ շանը այս նկարում։
Իսկ այդ ամենից հետո մենք հավագվեցինք և եկանք ետ Երևան։
Իսկ հիմա ուղղակի գեղեցիկ նկարներ։
Այսքանը իմ նոյեմբեր ամսվա մասին։
Դեկտեմբերը նոր է սկսվել բայց արձակուրդները մոտենում է ինչպես նաև Ամանորը։
Դեռևս շատ բան չեմ հասցրել կատարել այս ամիս,բայց կան աշխատանքներ։Ահա և դրանք։
Ահա և վերջ իմ ամբողջ 1-ին կիսամյակի կատարած առաջադրանքներն այսքանն էին։
Շնորակալություն։
Մնացականյան Մարիամ։
Ամանորին մենք ընտանիքով պատրաստվում ենք երկու շաբաթ առաջ մինչ 31 գիշերը:Ամանորը ես սիրում եմ նրանով որ հանդիպում եմ իմ հին ընկերներին և բարեկամներին :Սիրում եմ այն պահը երբ պատրաստվում ենք դուրս գալ տանից և գնալ հյուր:Կարծում եմ` շատերն են անհամբերությամբ սպասում այդ տոնին, ես նույնպես սպասում եմ գալիք Նոր տարուն: Այս տոնն ինձ համար յուրահատուկ է, քանի որ ձեռք բերեցի նոր ընկերներ:Հարազատներս ամեն տարի շատ հետաքրքիր ու տարբեր անակնկալներ են մատուցում: Միշտ հիշարժան է լինում այդ օրն ինձ համար. բազմաթիվ նվերներ, շնորհավորանքներ: Նախկինում ես միշտ շատ մեծ ուրախությամբ եմ սպասել Ամանորին,իսկ հիմա ոչ այդքան:Ամանորը ես միշտ նշել եմ իմ հարազատների և ընտանիքիս հետ:Երբ հնչում էր ժամը 12-ը իմ հարազատները հեթով գալիս են և շնորհավորում:
Այս տարինել է մոտենում իր ավարտին,այն անցավ շատ հետաքրքիր և արկածային:Հուսամ մյուս տարին կլինի ավելի հետաքրքիր:Ես կցանկանամ Ամանորի գիշերը լինեմ իմ սիրելի մարդկանց հետ ,դեկտեմբերի 31-ին 23:59-ին,և հունվարի 1-ին 00:01-ին, և դա կլինի իդեալական ավարտ 2019-ին,և լավ սկիզբ 2020-ում։
Աշուն է։ Դրսում եղանակը հոգուս նման մռայլ է։ Հոկտեմբերն իր դեղնավուն տերևներով թևերն փռել է բնության վրա։ Երկինքն ամպամած է, գուցե անձրև գա։ Ես ուզում եմ, որ գա անձրևը, ուզում եմ լվանա ու տանի փոշին, մաքրվի օդը, որ շնչել կարողանամ։ Քամի է, մեղմ քամի, որն երբեմն կատաղում է ու քշում է ծառ ու ծաղիկ, տերևներն պար են գալիս օդում ու իջնելով գետին, դարսվում են իրար վրա այնպես, ասես գորգ լինի, ու այնքան հաճելի է քայլել նրանց վրայով: Քամի է, մեղմ քամի, որն փչում է հոգուս մեջ, վերքերս նորից ցավեցնում:
Օրերն դարձել են անգույն, արևն փորձում է շողալ ու լուսավորել, բայց այլևս չունի այն ուժն, որ կարողանա ջերմացնել մարդկանց, իսկ ես այնքան եմ զգում նրա ջերմության կարիքը, սիրտս սառել է, ուզում է տաքանալ:
Մխիթար (ավազանի անունը՝ Մանուկ) Սեբաստացին սովորել է Սեբաստիայի Սբ. Նշան, ապա՝ Էջմիածնի, Սևանի, Կարինի վանքերում։ 1693 թ. մեկնել է Բերիա (այժմ՝ Հալեպ), որտեղ ծանոթացել է կաթոլիկ միսիոներների հետ։ 1696 թ. ձեռնադրվել է կուսակրոն քահանա, 1699 թ.՝ ստացել վարդապետական գավազան։ 1701 թ. Կոստանդնուպոլսում հիմնադրել է միաբանություն։ 1705 թ. Հռոմի իշխանություններից ձեռք բերելով վանք հիմնելու համաձայնություն՝ 1706 թ. Վենետիկին ենթակա ՀունաստանիՄեթոն բերդաքաղաքում ձեռնամուխ է եղել վանքի կառուցմանը։
1712 թ. Հռոմի պապը Սեբաստացուն շնորհել է աբբահոր կոչում։ Խուսափելով թուրքական հարձակումներից՝ 1715 թ. միաբանությունը տեղափոխվել է Վենետիկ։ 1717 թվականին Վենետիկի Ծերակույտը հրովարտակով Սբ. Ղազար կղզին շնորհել է միաբանությանը։ Այստեղ Սեբաստացին կառուցել է եկեղեցի, բացել դպրոց, պատրաստել է միաբան-գործիչներ։ Սբ. Ղազարում նա զբաղվել է մատենագիտական աշխատանքով, ղեկավարել իր սաների բանասիրական հետազոտական աշխատանքները, կատարել թարգմանություններ, հրատարակել գրքեր։ Սեբաստացու մահվանից հետո միաբանությունը, ի պատիվ նրա, կոչվել է Մխիթարյան։ Դեռևս կենդանության օրոք նրան մեծարել են Երկրորդ Լուսավորիչ ազգիս, Երկրորդ Մեսրոպ և այլ պատվանուններով։
This article is about the series of novels. For other uses, including related topics and derivative works, see Harry Potter (disambiguation). For the character in the series, see Harry Potter (character). For the film adaptations, see Harry Potter (film series). For the franchise as a whole, see Wizarding World.
| The Philosopher’s Stone (1997)The Chamber of Secrets (1998)The Prisoner of Azkaban (1999)The Goblet of Fire (2000)The Order of the Phoenix (2003)The Half-Blood Prince (2005)The Deathly Hallows (2007) | |
| Author | J. K. Rowling |
|---|---|
| Country | United Kingdom |
| Language | English |
| Genre | Fantasy, drama, young adult fiction, mystery, thriller, Bildungsroman |
| Publisher | Bloomsbury Publishing (UK) Pottermore (e-books; all languages) |
| Published | 26 June 1997 – 21 July 2007 (initial publication) |
| Media type | Print (hardback & paperback) Audiobook E-book (as of March 2012) |
| No. of books | 7 |
| Website |
Harry Potter is a series of fantasy novels written by British author J. K. Rowling. The novels chronicle the lives of a young wizard, Harry Potter, and his friends Hermione Granger and Ron Weasley, all of whom are students at Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry. The main story arc concerns Harry’s struggle against Lord Voldemort, a dark wizard who intends to become immortal, overthrow the wizard governing body known as the Ministry of Magic and subjugate all wizards and Muggles (non-magical people).
Since the release of the first novel, Harry Potter and the Philosopher’s Stone, on 26 June 1997, the books have found immense popularity, critical acclaim and commercial success worldwide. They have attracted a wide adult audience as well as younger readers and are often considered cornerstones of modern young adult literature. As of February 2018, the books have sold more than 500 million copies worldwide, making them the best-selling book series in history, and have been translated into eighty languages.The last four books consecutively set records as the fastest-selling books in history, with the final instalment selling roughly eleven million copies in the United States within twenty-four hours of its release.
The series was originally published in English by two major publishers, Bloomsbury in the United Kingdom and Scholastic Press in the United States. A play, Harry Potter and the Cursed Child, based on a story co-written by Rowling, premiered in London on 30 July 2016 at the Palace Theatre, and its script was published by Little, Brown. The original seven books were adapted into an eight-part namesake film series by Warner Bros. Pictures, which is the third highest-grossing film series of all time as of February 2018. In 2016, the total value of the Harry Potter franchise was estimated at $25 billion,making Harry Potter one of the highest-grossing media franchises of all time.
A series of many genres, including fantasy, drama, coming of age, and the British school story (which includes elements of mystery, thriller, adventure, horror, and romance), the world of Harry Potter explores numerous themes and includes many cultural meanings and references.According to Rowling, the main theme is death.Other major themes in the series include prejudice, corruption, and madness.
The success of the books and films has allowed the Harry Potter franchise to expand with numerous derivative works, a travelling exhibition that premiered in Chicago in 2009, a studio tour in London that opened in 2012, a digital platform on which J.K. Rowling updates the series with new information and insight, and a pentalogy of spin-off films premiering in November 2016 with Fantastic Beasts and Where to Find Them, among many other developments. Most recently, themed attractions, collectively known as The Wizarding World of Harry Potter, have been built at several Universal Parks & Resorts amusement parks around the world.
Մխիթարյան միաբանությունը ուներ իր գլխավոր խորհրդանիշը՝ զինանշանը: Զինանշանը վահանի նման է ,կենտրոնում կա խաչ: Խաչի ծայրերին կան տառեր` Ո. Կ. Վ. Ա.: Տառերը Որդեգիր Կուսին Վարդապետ Ապաշխարութեան նախադասության բառերի սկզբնատառերն են: Խաչի չորս անկյուններում կան չորս առարկաներ, որոնք խորհրդանշում են վանականի հոգևոր ճամփորդությունը և բնորոշ են առաքյալի կյանքին` կրակ, զանգ, վարդապետի գավազան և բաց գիրք:
1901թ. ի պատիվ Մխիթարյան միաբանություն 200 ամյակի թողարկվեց հուշամեդալ:Հեղինակ` Ստեֆանո Ջոնսոն, Միլան, տրամագիծը 61մմ:
Նրանց խորհրդանիշմերից մեկն էր նաը իրոնց ըմպելիքը՝ մխիթարինը: Այն խմիչք էր , որը պատրաստվում էր գաղտնի բաղադրատոմսով և մինչ որս էլ գաղտնի է : Նաը նրանք ունեյին իրենց քայլերգը:
Մեր սիրելի կրթահամալիրի ստեղծման պատմությունը երկար է: Աշոտ Բլեյանը աշխատում էր Ե.Պ.Հ.- ի ֆիզիկայի ֆակուլտետում: 1985 թվականին համախոհների փնտրտուքը նրան բերեց Բանգլադեշ, թ. 183 նորաբաց դպրոցը, այն էլ` որպես տնօրեն: Նրա օգնականներն էին՝ Աշոտ Մանուչարյանն ու Աշոտ Դաբաղյանը :
1989-ին Հայաստանի կառավարությանը նրանք կարողանում են համոզել ընդունել իրենց կրթական նախագիծը: Ստեղծվեց «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրը` որպես փորձարարական-հետազոտական միավորում, որպես անհատի հնարավորությունների, կարողությունների ու տաղանդի դրսևորման արդյունավետ միջավայր:
Ըստ ՝ Աշոտ Բլեյանի գաղափարակիր, ոգևորված և ստեղծագործող ուսուցիչները վարդապետներ են: Սրան էլ ավելացնելով ակնածանքը Մխիթար Սեբաստացու հանդեպ, կրթահամալիրը կոչվեց ՝ Մխիթար Սեբաստացի:
Նրանք ցանկանում էին ,որ կրթահամալիրը սովորելու համար լինի հաճելի միջավայր, որ երկրի անկազմակերպ վիճակը չխանգարի սովորողին և ուսուցչին զբաղվել իրենց սիրելի գործով :
Կրթահամալիրի տոնը նշվում է ՝ նոյեմբեր ամսին:
Ես իմ կյանքը առանց պար չեմ պատկերացնում,քանի որ, ես 12 տարի զբաղվել եմ պարով,այն ինձ ձգում է դեպի իրեն։Չեմ կարող պատկերացնել մի մարդու ով պարով չզբաղվի, չսիրի,կամ չպարի։Յուրաքանչյուր շարժում կարող է դառնալ պարային շարժում։Կան պարի բազմազան տեսակներ․
Օրինակ ես զբաղվել եմ Լատինո Ամերիկյան պարերով,այնտեղ կան կանոներ որոնք պետք չէ խաղտել․․․
Այն պարում են ինչպես զույգերով,այդպես էլ խմբակային կամ միայնակ(մենա պար)։
Կան պարի տեսակներ որոնց միջոցով մարդ կարող է արտահայտել իր սերը մեկի նկատմամբ,կամ ուրախություն արտահայտի,կարող է արտահայտել նաև տխրություն,լաց,ցավ․․․և նման բաներ։Պարը կարող է մարդուն օգնել տխրության դեպքում որ նա ազատվի այդ ցավից։
Օրինակ՝ ինձ հետ պատահել են դեպքեր երբ ես եղել եմ տխուր բայց,պարը ինձ հանել է այդ դեպրեսիաից։Բացի պարից կարող է օգնել նայած մարդու երգը,ինձ հազվադեպ,բայց օգնում է։
Պար, արվեստի ձև, որն արտահայտվում է մարմնի ռիթմիկ շարժումների միջոցով։ Պարն անբաժան է երաժշտությունից և կատարվում է վերջինիս ուղեկցությամբ։ Պարային ռիթմիկ շարժումները սովորաբար որոշակի դասավորություն են ուենում՝ ստեղծելով կոմպոզիցիա:
Պարը գոյություն է ունեցել և գոյություն ունի մարդկային բոլոր հասարակությունների մշակութային ավադույթներում: Մարդկության պատմության երկար ու ձիգ ընթացքում պարը անընդհատ փոփոխվել է՝ արտացոլելով մշակութային զարգացումը:
1․Լատինաամերիկյան պարեր․
Պարը համաշխարհային ճանաչում է ձեռք բերել բրազիլական դիմակահանդեսների շնորհիվ: Սամբայի տարատեսակներից մեկը ներառվել է պարահանդեսային պարեր լատինամերիկյան ծրագրի պարտադիր հնգյակի մեջ: Կատարվում է րոպեում 50-52 հարված տեմպով, 2/4 կամ 4/4 չափով:
Պասոդոբլ․
Պասոդոբլը իսպանական պար է, որը կապվում է ցլամարտի հետ (կորիդա)։ Նախկինում այս պարն անվանվել է «իսպանական մեկ քայլ», քանի որ քայլերը բաժանվում են մեկ հաշվի հետ։ Պարող զույգի մեջ տղան մարմնավորում է ցլամարտիկին, իսկ աղջիկը՝ նրա մուլետան (մատադորի ձեռքի կարմիր կտորը) կամ ցուլը։ Երաժշտությունը նույնպես համապատասխանում է ցլամարտի երաժշտությանը։ Առաջին ցլամարտերը անցկացվել են Կրետե կղզում, բայց միջնադարում նրանք մեծ տարածում են ստացել նաև Իսպանիայում։ Պասադոբլ պարը առաջին անգամ կատարվել է Ֆրանսիայում 1920 թ.: 1930-ականներին այն արդեն մեծ հեղինակություն ուներ Փարիզի բարձր հասարակության շրջանում։ Այդ պատճառով էլ պարի մեջ շատ քայլեր ու ձևեր ֆրանսերեն անվանում ունեն։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո այս պարն ընդգրկվել է լատինոամերիկյան պարերի ծագման մեջ։ Պասադոբլի առանձնահատուկ գիծը պարողների մարմնի դիրքն է. բարձր պահված կրծքավանդակ, գլուխը՝ հստակ ֆիքսված դիրքում, իսկ որոշ շարժումներում այն թեքվում է վեր ու վար։ Մարմնի նման դիրքը համապատասխանում է ցլամարտիկի շարժումների բնույթին։ Շարժումներն ինքնին մեկնաբանվում են որպես ցլամարտիկի և ցլի պայքար։
2․ Լատինաամերրիկյան պարեր,
Լատինաամերրիկյան պարեր, պարահանդեսային և ժողովրդական պարերի ընդհանուր անվանում, ձևավորված Լատինական Ամերիկայի տարածքում, սկսած Լատինական Ամերիկայի առաջացումից՝ Իսպանապորտուգալական գաղութացման հետևանքով և այդ իսկ պատճառով լատինոամերիկյան պարերի հիմքում կա մեծամասամբ իսպանական ազդեցություն։
Հաբաներա և ռումբա պարերն առաջացել են 18-րդ դարում՝ ոնտրաբանսաի հիման վրա, իսկ բաչատան՝ բոլերոյի հիման վրա։ Բրազիլական սամբայում, կոլումբիական կումբիայում, կուբայական մամբայում և ռումբայում Եվրոպականից բացի նկատվում են աֆրիկական ավանդույթներ, իսկ դիաբլադեում՝ հնդկացիական։ Ունիկալ լատինաամերիկյան պար է համարվում տանգոն։
Լատինաամերիկյան պարերին բնորոշ առանձնահատկություններից են էներգետիկան, կրքոտ շարժումները և կոնքերի ճոճումը։
Սերգեյ եւ Վիկտորիա Թաթենկոն «Ahorn Club» – ից «Polizei-Sportverein Berlin» (2010), գերմանացի լատինաամերիկյան պարերի սիրահարները
Կանանց զգեստները որպես կանոնկարճ են, շատ բաց և ընդգրկող։ Տղամարդկանց կոստյումները նույնպես ընդգրկող են, հաճախ (բայց ոչ միշտ) սև գույնի։ Նման հագուստի իմաստն այն է, որ ցուցադվի մարզիկի մկանների աշխատանքը։
XX դարում նկատվում է լատինոամերիկյան պարերի ծաղկում։ Առաջանում են այնպիսի նոր պարաձևեր ինչպիսիք են՝ սալսան, չա-չա-չան և ռեգգետոնը։
Այս բոլոր թվարկվծ պարատեսակները ունեն իրենց յուրովի հատկությունները։Ես շնորակալ եմ պար ստեղծող մարդկանց։
Մարիամ Մնացականյանի բլոգ 
