Category: Նախագծային աշխատանք

Կրկին հանդիպեցինք Վարսեցիներին, այս անգամ նրանք եկել էին եռօրյա ճամբարով։ Նրանց հետ անցկացրին 3 հետաքրքրի օրեր, մի փոքր մանրամասն եմ այդ 3 օրերի ընթացքում ընդհանուր թվով ունեցել ենք 10 հանդիպում,քայլարշավ,ռազմամարզական ակումբների այցելում( հրաձգարան, թենիս, հեծանվավարություն, լողավազան):

• Վարսերի միջնակարգ դպրոցի դասավանդողները ճամբարի մասին
• սովորողների ելույթ-տեսասահիկները
• Երեք օրերի ամփոփում, այցելած վայրերի մասին
  Կոնդով քայլք
  1․Ազատ Խոսքի ակումբ, թուրքագիտական ակումբ
  2․ՏՏ լաբորատորիա
  3․Հոգեբանի ակումբ
  4․Վիգեն Ավետիսի քանդակի դպրոց
  5․Ազգային երգ ու պար
  6․Կարդում ենք․ նախագիծ
  7․Լող Արևմտյան դպրոցում
  8․Տարածաշրջանային լեզուների ուսուցման կարևորությունը
  9․Խաղողի գինու դպրոց։ Գինու շշալցում
  10․Մարզական պարապմունքներ՝ հրաձգություն, սեղանի թենիս, հեծանվավազք
• նոր պայմանավորվածություններ, առաջիկա ճամբարների քննարկում

Սկսեմ առաջին օրից երբ մենք հանդիպեցինք- դիմավորեցինք նրանց Մայր դպրոցում, ծանոթացանք և այդ վայրկյաններց սկսվեց իրենց օրերը մեզ հետ։

Առաջին իսկ օրը դուրս եկանք զբոսնելու Երևանի փողոցներով և ընկերներին ցույց տալու Կապույտ Մզկիթը և Կոնդը։

Բայց մինչ գնալը եղանք գինեգործարանում, հյուրերը սովորեցին ամեն բան կապված գինու հետ, համտեսեցին, և փորձեցին այն լցնել գինու շշի մեջ և փակել այն և պահել։

Իսկ արդեն երկրորդ օրը առավոտյան հանդիպեցինք միասին զբոսնեցին կրթահամալիրով և գնացինք հանդիպման մեր ուսուցիչների հետ, ծանոթացան պարսկերենի, վրացերենի և թուրքերենի դասավանդողների հետ։ Որի ընթացքում նաև մեզ միացավ Տիար Բլեյանը։

Հետո մասնակից եղանք Գրքի շնորհանդեսին <<Բռնության մշակույթը հայաստանում>>։

Որից հետո շարժվեցինք առաջ և գնացինք կրկին զբոսնելու Երևանով։ Այս անգամ գնացինք շատերի կողմից հայտնի <<Թումոյի այգի>>։ այնտեղ քայլեցինք մի փոքր նստեցինք և էլի շփվեցինք, և նաև իմացանք նրանց կարծիքները և ցանկությունները կապված մեր կրթահամալիրի ր մեր հետ կապված։ Այդ օրը նաև հասցրինք հեծանիվ վարել սովորեցնել երեխաներին։

Երրորդ օրը հանդիպեցինք կրթահամալիրում և ունեցանք մի քանի հանդիպումներ։ Առաջինը եղավ<<Ազատ խոսքի ակումբի>> հետ, իսկ մյուսը <<Հոգեբանական ակումբի>>։ Որց հետո եղավ բուռն արձագանքներ և իհարկե հարցեր։ Հետո գնացինք որպեսզի ընկերները հավաքեին իրենց իրերը և շարժվեն ետ դեպի իրենց գյուղ՝ Վարսեր։

Սա արդեն հրաժեշտի պահն է, ճանապարհեցինք և մաղթեցինք բարի ճանապարհ։

Հուսով եմ այս խմբին նույնպես դուր եկավ Մխիթար Սեբաստացի Կրթահամալիրը, միջավայրը, մթնոլորտը, վերաբերմունքը ամեն ամեն բան։ Կրկին կսպասենք, և շնորհակալ եմ որ եկաք։

Մենք գնացել էինք Կոնդ, և նրա մասին մի քանի բառով ներկայացնեմ որ ավելի պարզ լինի։

Պատմական Կոնդ թաղամասը երկար տարիներ եղել է մոռացության մատնված և հեռու է եղել քաղաքաշինական բարերար միջամտությունից։ Երևանի գլխավոր հատակագծերում Կոնդի կառուցապատումը, համակողմանի լուծում չստանալով, դարձել էր քաղաքի խնդրահարույց հանգույցներից մեկը։

Իսկ մնացած մանրամասները կներկայացնեմ photo-տարբերակով։ Ասեմ որ գնացել ենք նաև Կապույտ Մզկիթ, որտեղ ես ինքս շատ բաներ բացահայտեցի ինձ համար, և խորհուրդ կտամ ետե դուք դեռևս չեք գնացել ապա գնացեք, վստահ եմ որ դուք ել ապշած կմնաք և կցանկանք ևս մեկ անգամ գնալ։

Այստեղ կոնդի նեղլիկ փողոցներից մեկում ենք, իդեմ տեղեկացնեմ նաև որ այնտեղ ամեն բան գրեթե գունազարդված է, կատարված են ձեռքի աշխատանքներ և աբստրակտ նկարներ։

Այս ամենը նկարել ենք Կոնդ համայնքում, այնտեղ կար նաև եկեղեցի որտեղ իհարկե մենք այցելեցինք և կա ևս մի քանի ֆոտո։

Իսկ հիմա ներկայացնեմ Մզկիթից մի քանի հատված։

Եվ այս հրաշալի օրն ավարտեցինք կասկադից դեպի համեղ ընդմիջում։

Ողջույն, այս անգամ ուզում եմ ներկայացնել Մխիթար Սեբաստացի Կրթահամալիրի ճամբարի մասին, այն կազմված է ջոկատներից և իհարկե ջոկատավարներից։ Այն տևում է 2 շաբաթ, և այդ օրերի ընթացքում հասցնում ենք ձեռք բերել նոր ընկերներ և ստանալ լավ ու հաճելի մթնոլորտ։ Մեզ մոտ այսօր 3-րդ օրն էր, ու հիմա կներկայացնեմ թե ինչ ենք արել այս 3 օրերում։

Օր 1

Առաջին օրը մենք ծանոթացանք թե միմյանց հետ և թե նախագծերի։ Այդպես անցավ առաջին և երկրորդ ժամերը, որից հետո 3-4-րդ ժամերը մեզ մոտ մարմնամարզություն էր, ինչպես նաև մեկ այլ ջոկատի մոտ՝ Ընկեր Էմանուելի ջոկատի, և մենք որոշեցինք միանալ իրար և դաընթացը անցկացնել միասին, այն ևս շատ հետաքրքիր անցավ։

Իսկ արդեն 5-6-ժամերին մենք դիտեցինք հետաքրքիր ինտելեկտուալ խաղ, ապա դրա հիման վրա կազմեցինք վիկտորինա ընկեր Էմանուելի ճամբարականներին առաջարկեցինք խաղալ միասին։ Այն շատ հետաքրքիր անցավ և հաշիվը ավատրվեց հավասար։ Եվ այսպես ավարտվեց առաջին օրը։

Օր 2

Երկրորդ օրը մենք սկսեցինք բակում հետաքրքիր քննարկմաբ, մենք քննարկում էինք փափուկ ուժը և դրա ազդեցությունը հասարակական լայն շերտերի վրա, ի դեպ՝ Թուրքիայի հեռուստասերիալների օրինակով։ Ճամբարականները հասկացան, որ հեռուստասերիալները ևս կարող են մաս կազմել մի շարք ոլորտների ընդհուպ մինչ քաղաքականություն։

3-4-ժամերը մեզ մոտ երգ ու պար էր, հետո ընդմիջում, և 5-6-ժամերը քննարկում Գասթարբայթերները (Հյուր աշխատողներ) թեմայովրկել,ճամբարականները հասկացան, թե ինչ է այն իրենից ներկայացնում և աշխարհում ինչ տեղ ունի։

Օր 3

Երրորդ օրը մենք կրկին ընկեր Էմանոելի ջոկատի հետ միացանք և սկսեցինք դիտել ֆիլմ 1-2-ժամերին, իսկ 3-4-ժամերին մեր

ջոկատով սկսեցինք զրուցել և հետաքրքիր խաղեր խաղալ, և այս անգամ որոշեցինք ընդմիջել միասին մեր ջոկատով,ափսոս նկարներ չեմ արել և չեմ կարող ցույց տալ թե ինչքան լավ ատմասֆերա էր ստեղծվել, և այդ լավ մթնոլորտում, միջավայրում անցկացրինք նաև մեր 5-6-ժամերը։

Օր 4

1-2 ժամ միասնական ինտելեկտուալ խաղ

3-4 երգ, պար

5-6- ճամփորդական նախագծերի մշակում, նախապատրաստում ճամփորդություններին, ընդհանուր շաբաթվա ամփոփում։

Օր 5

Ճամփորդություն Շենգավիթ-արգելոց թանգարան, քաղաքային թափառումներ։

Պեղենք միասին

04․06․2021-ին այցելեցինք Շենգավիթ արգելոց-թանգարան։ Թանգարանում ծանոթացանք նախաուրարտական պատմությանը, ժամանակի մասին պատմող մի շարք կոթողների, որոնք հայտնաբերվել էին տեղանքի պեղումների շնորհիվ։Ավարտից հետո անցանք երկրորդ և իր տեսակով յուրօրինակ փուլին, մեզ ներկայացվեց պեղումներ անելու ձևերը և թեկուզ փոքր ինչ արհեստական, բայց մենք ևս զբաղվեցին դրանով՝ սկսեցին պեղումներ անել, գտնելով ժամանակին բնորոշող իրեր։ Պեղումները տևեց այնքան ժամանակ, մինչև բոլորը կարողացանք պեղել ինչ-որ իր։ Այնուհետև ունեցանք քայլք Երևանյան լճի կողքով և փոքրիկ ընդմիջմամբ վայելեցինք Բիբլիականի գեղեցկությունը, որի տեսքը հատկապես այդ տեսանկյունից շատ շքեղ էր։

Օր 6

Վեցերորդ օրը մեն միասին գնացինք փոքրիկ քայլարշավի կամ բացահայտելու Հայաստաննի անկյունները։ Մենք գնացել էինք Կոնդ, և նրա մասին մի քանի բառով ներկայացնեմ որ ավելի պարզ լինի։

Պատմական Կոնդ թաղամասը երկար տարիներ եղել է մոռացության մատնված և հեռու է եղել քաղաքաշինական բարերար միջամտությունից։ Երևանի գլխավոր հատակագծերում Կոնդի կառուցապատումը, համակողմանի լուծում չստանալով, դարձել էր քաղաքի խնդրահարույց հանգույցներից մեկը։

Իսկ մնացած մանրամասները կներկայացնեմ photo-տարբերակով։ Ասեմ որ գնացել ենք նաև Կապույտ Մզկիթ, որտեղ ես ինքս շատ բաներ բացահայտեցի ինձ համար, և խորհուրդ կտամ ետե դուք դեռևս չեք գնացել ապա գնացեք, վստահ եմ որ դուք ել ապշած կմնաք և կցանկանք ևս մեկ անգամ գնալ։

Այստեղ կոնդի նեղլիկ փողոցներից մեկում ենք, իդեմ տեղեկացնեմ նաև որ այնտեղ ամեն բան գրեթե գունազարդված է, կատարված են ձեռքի աշխատանքներ և աբստրակտ նկարներ։

Այս ամենը նկարել ենք Կոնդ համայնքում, այնտեղ կար նաև եկեղեցի որտեղ իհարկե մենք այցելեցինք և կա ևս մի քանի ֆոտո։

Իսկ հիմա ներկայացնեմ Մզկիթից մի քանի հատված։

Եվ այս հրաշալի օրն ավարտեցինք կասկադից դեպի համեղ ընդմիջում։

Օր 7
08․06․21

Առաջին երկու ժամերին ընկեր Էմանուելի ջոկատի հետ միասին այցելեցինք Մեդիա կենտորն՝ Աստղացուցարան։ Իսկ հետո մասնակցեցինք իսպանախոսների ներկայացմանը, որը շատ հետաքրքիր էր բեմադրված։

Օր 8
09․06․21

Այցելեցինք գունազարդ Կոնդը, մանրամասն՝ այստեղ։

Օր 9
10․06․21

Առաջին երկու ժամերը ինտելեկտուալ մրցաշարի երկրորդ փուլն էր։ Այս անգամ մեր ջոկատը շատ լավ իրեն դրսևորեց և, թեկուզ մենք պարտվեցինք, սակայն ստացանք նոր գիտելիքներ և անցկացրեցինք լավ ժամանակ։ իսկ օրը ավարտեցինք քննարկում-բանավեճով։

Օր 10
11․06․21

Առաջին երկու ժամերը մասնակցեցինք 9-րդ դասարանի գունավոր լվացք տոնախմբությանը, հաջորդ երեք ժամերը դիտեցինք ֆիլմ և վեցերորդ ժամին հրաժեշտ տվեցինք ճամբարին։

Շատ լավ ճամբարային օրեր էին, շնորհակալ եմ յուրաքանչյուրին իմ ճամբարը որոշ չափով գույներով լցնելու համար։

Այս անգամ կրկին ունեցանք հյուրեր Վարսերց, և իհարկե արդեն ուրիշ խումբ էր։ Նրանց հետ հանդիպեցին Սուրբ երրորդ եկեղեցում և ծանոթանալուց հետո անմիջապես գնացինք գեղարվեստի դպրոց՝ կավագործության Ընկեր Ալիսի մոտ։ Շնորհակալ ենք լավ ընդունելության համար: Այս անգամ կրկին ինձ կօգնեն նկարների շարքը։

Եվ երբ ծանոթացանք միմիանց հետ անցանք աշխատանքի։ Ու թեման հազարյան հավքն էր։ Նրանցից յուրաքանչյուրը հավքին տեսնում էր յուրովի, և կաին լավ աշխատանքներ, որոնք հիմա ներքևում կտեսնեք։ Փոքրիչ շատ են լինելու լուսանկարները։

Եվ իհարկե նրանցին մի քանիսը ունեին իրենց պատկերացումները այդ պատմվածքի շուրջ։ Եղանք նաև գեղարվեստի դպրեցի տանիքում, տեսան մեր աշակերտների նկարած նկարները պատերին, որոնք իդեպ շտ գեղեցիկ են։

Որից հետո քայլքով շարժվեցինք դեպի քոլեջ՝ գինեգործարան, և մեզ շատ ջերմ ընդունեց Ընկեր Արտակը, ով աշակերտների հետ մշակում է ամբողջ խաղողի այգիները և ստանում գինին։ Եվ մենք նաև հյուրասիրեցինք մեր պատրաստած գինին մեր հյուրերին։

Զրուցեցինք սեղանի շուրջ և շարժվեցինք դեպի Մայր դպրոց ընդմիջում անելու և մասնակցել Ֆուտբոլային մրցաշարին։

Խաղից հետո գնացին լողավազան և ագարակ տեսնելու մեր հրաշք ձիուկներին։

Եվ այստեղից մեկնեցինք ևս մեկ անգամ հանգստանալու, որպեսզի մասնակցեինք մեդիաուրբաթին։ Իսկ հետո մենք միմիանց հրաժեշտ տվեցինք և բարի ճանապարհ մաղթեցինք նրանց։ Հուսով եմ նրանց նույնպես դուր եկավ մեր դպրեցը և շրջակա միջավայրը։ Կսպասեմ նոր հյուերի մեծ սիրով։

Այս անգամ մեր դպրոցը հյուրընկալել էր Վարսեր գյուղի աշակերտները։Ունեցանք շատ հագեցած օր, կատարեցինք շրջայց Մխիթար Սեբաստացի Կրթահամալիրում, ծանոթացան շրջակայքին և այն ամենին ինչը կապված է մեր կրթահամալիրի հետ։ Ավելի մանրամասն կներկայացնեմ ստորին ֆոտոների օգնությամբ։

Այստեղ ծանոթացանք և պատրաստվեցինք հետագա շրջայցին, որը սկսվեց մարզական դահլիճներից, և առաջինը գնացինք վոլեյբոլի և բասկետբոլի դահլիճ, որից հետո նետաձգարան, ֆուտբոլի դաշտ և այլն։

Այս ամենի հետ ծանոթանալուց հետո ունեցանք նաև նկարչական դաս։ Եվ ասեմ որ շատ լավ նկարողներ կաին և ստացանք շատ գեղեցիկ նկարներ։

Այա ամենից հետո մեզ մոտ սկսվեց Տերյանական ընթերցումներ և ասմունք։

Եվ այստեղ մեզ միացան մեր կրթահամալիրի աշակերտները, ու սկսեցինք միասին ընթերցել։

Որից հետո պետք է տեղի ունենար վոլեբոլի մրցաշար հյուրերի և մեր 11-րդ դասարանցիների միջև։

Խաղը ընթացավ շատ լավ։ Այնուհետև երբ վերջացրինք եղավ ընդմիջում հանգստացան ընկերները և քայլեցինք դեպի Արհեստի և Գեղարվեստի դպրեց, որտեղ էլ կատարեցին կավագործության աշխատանք։

Եվ սա եղավ մեր վերջին կանգառը, որից հետո մենք միմիանց հրաժեշտ տվեցինք և նրանց ճանապարհեցինց։ Ինձ թվում է նրանց դուր եկավ քանի որ խոստացել ենք կրկին հանդիպել։

Շնորհակալ եմ ընկերներին հյուրընկալելու համար, և դասընկերներիս ակտիվ մասնակցելու համար։

Հետաքրքիր օր է Կիրակին․․․ կա համոզմունք, որ պետք է հանգստանաս, բայց հեն այդ օրնէ, որ աշխատանքի <հավես> շատ ես ունենում։
Հիմա Բյուրականի անտառում ենք՝ ծառատունկի։
10 միլիոն ծառ նախագծով օգնում ենք, որպեսզի Հայաստանը լավ օդ շնչի, գեղեցիկ ու խնամված անտառներ ունենա։
Արտակ Ռշտունու, իր ընտանիքի, 11-րդ դասարանի սովորողների, ընկեր Սամվելի և ընկեր Նելիի հետ ծառ ենք տնկում․․․Առանց երաժշտության ինչ ծառ․․․
Մեզ դիմավորեցին Բյուրականի շրջակա միջավայրի պատասխանատուները, ոստիկանական, ռազմական աշխատակազմը, մեծ թվով բարերար մարդիկ ու երեխաներ։
Սեբաստացիներս՝ մի քանի հարյուր տնկիով ապահովեցինք աշխատանքը։
Տարածքը ճանապարհամերձ էր ու գեղեցիկ, իսկ նոր անտառի, ապագայում երեխաներին պատմելու հավես մտքերը օգնում էին աշխատանքի ընթացքին։

Մանրամասներն և աղբյուրը ասյստեղ։

1. Դո՛ւրս գրել այն բառերն ու բառաձևերը, որոնցում երկհնչյուն
   կա, և ընդգծե՛լ երկհնչյունը:
   Գարունդ հայերեն է գալիս,
   Ձյուներդ հայերեն են լալիս….
   Լույսը յոթ անգամ չեմուչում արեց,
   Յոթ թռչուն պոկվեց յոթ բարդու ճյուղից…
   Հայաստան ասելիս այտերս այրվում են,
   Հայաստան ասելիս ծնկներս ծալվում են,
   Չգիտեմ՝ ինչո՞ւ է այդպես։
   Ծանր նստել է քարափը ձորում,
   Հյուրընկալ տերը մանկության ձորի։
   Ամպե՛ր, արծիվնե՛ր, կաքավնե՛ր համեստ
   Եվ թափառական ուլե՛ր քարայծի,
   Մի՛ չարաշահեք բարությունը մեծ
   Ու համբերությունն այս մեծ քարափի։
   Թողե՛ք՝ նա մի քիչ ինքն իր հետ մնա,
   Իր ներսը նայի, և ով իմանա,
   Գուցե թե սրտից մի աղբյուր հանի
   Կամ թե այնպիսի մի հարստություն,
   Որ ուրիշ քարափ աշխարհում չունի։

2.Արտագրե՛լ՝ լրացնելով երկհնչյունները։
Առավոտյան, ծովեզրյա, այծյամ, արդյոք, մատյան, առյուծ, բազմամյա,
ստորոգյալ, լուսնյակ, կորյուն, եղյամ, սայթաքել, կայսր, եռամսյակ, լռակյաց, գործունյա, դղյակ, ծննդյան, կղզյակ, մշակույթ, անասնաբույժ, մեղվաբույծ, համբույր, եղջյուր, թույնաման, սառուցյալ, նյութ, ձյութ, կույտ, շաբաթօրյակ, հյուսն։

3.Դո՛ւրս գրել այն բառերը, որոնցում մեկից ավելի երկհնչյուն կա։
Արտաժամյա, պայթյուն, հայություն, օտարերկրյա, գյուղական, միջանկյալ,
մայրություն, այժմյան, մագաղաթյա, ներքոհիշյալ, կայունություն, արքայորդի, հարյուրամյա, լայնություն, հարաբերյալ, վայրագություն, գրաբարյան, մետաքսյա, յուրային։

4. Որոշե՛լ տրված բառերից յուրաքանչյուրի ձայնավորների ու բաղաձայնների քանակը։
   Ակունք – 2 ձայնավոր, 3 բաղաձայն
   բարձունք – 2 ձայնավոր, 5 բաղաձայն
   խճանկար – 2 ձայնավոր, 5 բաղաձայն
   անդունդ – 2 ձայնավոր, 4 բաղաձայն
   հրաժեշտ – 2 ձայնավոր, 5 բաղաձայն
   պայթյուն – 2 ձայնավոր, 5 բաղաձայն
   դաստիարակ – 4 ձայնավոր, 5 բաղաձայն
   մանրէ – 1 ձայնավոր, 4 բաղաձայն
   սրբատաշ – 2 ձայնավոր, 5 բաղաձայն
   անընդհատ – 3 ձայնավոր, 5 բաղաձայն
   սրընթաց – 2 ձայնավոր, 5 բաղաձայն
   մերթընդմերթ – 3 ձայնավոր, 8 բաղաձայն
   մտավոր – 2 ձայնավոր, 4 բաղաձայն
   դազգահ – 2 ձայնավոր, 4 բաղաձայն

5.Արտագրե՛լ՝ ըստ անհրաժեշտության լրացնելով յա, իա, եա։
Հեքիաթ, ակացիա, բամիա, այծյամ, էներգիա, Անդրեաս, եղյամ, էքսկուրսիա, խավիար, կղզյակ, Սուքիաս, կրիա, միլիարդ, վայրկյան, Բենիամին, մումիա, Սիսնյան, փասյան, միմյանց, Արաքսյա, դաստիարակ, լյարդ, քիմիա, օվկիանոս, անցյալ, Ազարիա, Անանիա, Եղիա, Եղիազար, Երեմիա, հեծյալ, Զաքարիա, Մարիամ, Ամալիա, Օֆելյա։

Ի՞նչ է աղբը

 Անձի կողմից ցանկացած օբյեկտի հեռացումն է՝ ցամաքի վրա կամ ջրերում, ասենք հետիոտնի, տրանսպորտային միջոցից կամ տարածքից: Աղբը հանելը նշանակում է նաև աղբը հանել կամ հանձնել կամ թույլ տալ, որ աղբը պայթեցվի, կամ ընկնի տարածքից կամ տրանսպորտային միջոցից: Դա կարող է նշանակել նաև չթույլատրված թռուցիկների և պաստառների տեղադրում կամ մաստակ, սննդի և ըմպելիքների տարաների, կենցաղային տեխնիկայի, կահույքի և շինարարական / քանդման թափոնների աղբը հեռացնելը և այլն:

Ոտքեր կամ մեքենայից ցած նետելը

Ապօրինի թափելը և աղբահանությունը հաճախ կապված են տրանսպորտային միջոցների հետ: Օրինակ ՝ մարդիկ, ովքեր ծխախոտի կտորներ են նետում կամ քողարկված տեղեր են քշում ՝ անցանկալի իրերը թափելու համար:

Ինձ թվում է, որ բոլորդ էլ ամեն օր տեսնում եք ձեր շրջակա միջավայրում աղբ հասարակական վայրերում, և այդքանել հաճելի չէ տեսնել և շնչել այդ տհաճ հոտերը։ Ես ուղղակի վստահ եմ որ ձեզնից Յուրաքանչյուրը գոնե մեկ անգամ աղբ է թողել իր ետևից ցանկաված վայրում, կամ ուղղակի չի ցանկացել աղբաման փնտրել և նետել է հատակին։ Մի՛ արեք, մի ալարեք և աղբը նետեք աղբամանի մեջ, հատկապես հիմա երբ գրեթե ամենուրեք տեղադրված են հատուկ աղբամաններ և տեսակավորման աղբամաններ։ Եվ եթե տեսնում եք նմանատիպ պահվացք փոքրերի կողմից նրանց ասեք որ դա վատ է և այլևս չկրկնեն։

Ինչպես կա կենցաղային աղբ նման կերպ կա նաև իհարկե շինարարական աղբ, որն իր հերթին աղտոտում է շրջակա միջավայրը։ Բայց այս հարցն ավելի անմխիթաար վիճակում է, քանի որ չկա հատում աղբաման կամ վայր որ հենց այնտեղ լինի։ Ամենուրեք շին․ աղբեր են և նրանք չեն պակասում, ընդհակառակը միայն շատանում են և տարածվում, իսկ այդ հարցով ոչ ոք չի զբաղվում։ Ինչու այն չվերամշակել և որոշ չափով քչացնել աղբը և իր տարածումը։

Աղբը շատ է ինչպես քաղաքում այդպես էլ գյուղերում և մարզերում։ Քաղաքում ինձ թվում է ավելի հեշտ կլինի մաքրելը, քան գյուղերում կամ մարզերում, քանի որ քաղաքում հնարավորություններն ավելի շատ են քան այլ վայրերում։ Այն նաև շատ է տների դիմաց, մարդիկ հանում են որպեսզի աղբահավագները այն տանեն, բայց նրանք չեն գալիս և չեն տանում, իսկ եթե գալիս են աղբահան մեքենայով հնարավոր չէ տանել, և այն այդպես շարունակում է մնալ և փչացնել տարածքը։

Խնդրեմ շատ վառ օրինակ թե ինչպես է այս ամենը ախտոտում միջավայրը։

Շարունակելի․․․

Նածագծի մասնակից ՝ Մնացականյան Մարիամ

Մարտի 1-ից մեր կրթահամալիրում մեկնարկվել է հասարակագիտական ստուգատես, որի ընթացքում դպրոցի սովորողները հանդիպում են մի շարք հասարակագիտական գործիչների հետ և քննարկում տարբեր թեմաներ:

Այսօր կրթահամալիր էր այցելել հասարկագիտական գործիչ և դիվանագետ՝ Արա Պապյանը: Քննարկման թեման էր՝ Մոսկովյան պայմանագիրը, որը կնքվել է 1921թ.-ի մարտի 16-ին:

Արա Պապյանը սկսեց նախ նրանից, որ այդ պայմանագիրը կնքվել է ոչ թե մարտի 16-ին, այլ մարտի 18-ին: Սա բացատրեց նրանով, որ ամսի 16-ին կնքվել է մեկ այլ պայմանագիր Բիտանիայում, որի համաձայն երկու կողմերը պետք է քարոզչություն չանեին միմյանց դեմ: Իսկ այս պայմանագիրն ունի այլ դրույթներ քարոզչության հետ կապված, այդ իսկ պատճառով այն կեղծվեց և հիմա մեզ հայտնի է 16-ը այլ ոչ թե 18-ը: Նա նաև շեշտեց, որ այս պայմանագիրը ըստ էության կնքված էր ոչ թե Ռուսաստանի և Թուրքիայի միջև այլ բոլշևիկների և քեմալականների միջև:
Սա կոչվում էր Մոսկվաի երկրորդ կոնֆերանս: Արա Պապյանը նաև նշեց, որ եթե եղել է երկրորդը ուրեմն եղել է նաև առաջինը, որը տեղի է ունեցել 1920թ.-ի օգոստոսի 24-26-ը, ինչը երկար ժամանակ փորձել են թաքցնել: Նա նաև գտել է գերմաներեն փաստաթուղթ, որտեղ նամակ է գրել երիտթուրք՝ Էնվեր Փաշան, ըստ որի նրանք պայմանավորվել են հարձակվել Հայաստանի վրա 1920թ.-ին և գրավել նրա մի մասը: Եվ ինչպես հիշում ենք 1920թ.-ի սեպտեմբերին քեմալականները հարձակվեցին Հայաստանի վրա, ինչի արդյունքում մենք կորցրեցինք Կարսի ամրոցը, և նաև նոյեմբերի 6-ին նրանք գրավեցին Գյումրին: Սրանից հետո մենք ստիպված եղանք դիմել խաղաղության պայմանագրի կնքման:

Արա Պապյանը նաև տվեց մեզ մի շատ կարևոր խորհուրդ՝ միշտ կարդալ պայմանագրերի բնօրինակը, քանի որ թարգմանության ընթացքում անգամ մեկ բառ սխալ թարգմանելու պատճառով կարող է ամբողջ իմաստը փոխվել:

Նա նաև անդրադարձավ այլ պայմանագրերի, հիմնականում Սևրի և Կարսի պայմանագրերին: Նաև նշեց որ վերջերս խոսում են Կարսի և Մոսկվայի պայմանագրերի հարյուրամյակի առիթով դրանց վերանայելու մասին:
Նա խոսեց նաև մի շատ կարևոր կետի մասին այդ հոդվածում, ըստ որի երկու կողմը պարտավոր են չճանաչել այլ փաստաթղթեր, որոնք կնքված են միմիյանց դեմ: Այստեղ կոնկրետ չէր նշված Սևրի պայմանգիրը, բայց հիմնականում դրա բուն նպատակն էր Սևրի պայմանագրի չեղարկումը, կամ ինչպես ասաց Արա Պապյանը դրա նկատմամբ դիրքորոշում արտահայտելը: Ըստ Մոսկվայի երկրորդ հոդվածի Հայստանից 26 հազար կմ քառակուսի անցավ Թուրքիաին: Երրորդ հոդվածում խոսվում էր Նախիջևանի մասին, որը պետք է անցներ Ադրբեջանին որպես պռոտեկտորատ, որը նշանակում է մի տարածաշրջան, որի նկատմամբ մայր երկիրը արտաքին և պաշտոնական քաղաքականություն է իրականացնում:

Կրթահամալիրի սաները տվեցինք մի շարք հարցեր, նաև Արցախի հետ կապված և իհարկե հարցեր մեր օրերում կատարվող իրավիճակի մասին:

Այս հանդիպումը շատ հետաքրքիր էր: Սրա ընթացքում մենք վերջապես իմացանք ճշմարտությունը, որի մասին երբեք ոչ՛ լսել էինք, ոչ՛ էլ կարդացել:
Շնորհակալություն Արա Պապյանին մեր կրթահամալիր այցելելու համար:

Աղբյուրը

Ապագան պատկերացնելը շատդժվարէ, որովհետև ոչ ոք չի կարողասել, թեվաղվա օրը մեզ համար ինչպիսի անակնկալներ է պատրաստել: Ներկայում տեղի ունեցող իրադարձություններից ելնելով՝ ապագան ես պատկերացնում եմ մշուշոտ և անկանխատեսելի: Հիմա աշխարհու միայն խաղություն պահպանելը բավականին բարդ խնդիր է, իսկ այս պայմաններում ապագան ոչ մի լավ բան չի խոստանում: Իսկ մեր հայրենիքում, որտեղ անկախությունից հետո միայն ճգնաժամեր, աշխատատեղերի բացակայություն, անվերջանալի  արտագաղթերեն, ապագան պատկերանում է մռայլ, մութ և ոչ մի լավ բան չխոստացող: Այս տասը տարիների ընթացքում մեր կառավարությունը և իշխանությունները ցույց տվեցին, որ իրենք անկարող են կառավարել երկիրը: Նրանք անկարող եղան արդյունավետ օգտագործել շուրջ յոթ տասնամյակ երազած ազատությունը, որն իրենց վրա թափվեց: Ճիշտ է՝ ոտքի կանգնեցնել քայքայված տնտեսությունը, արդյունաբերությունը շատ դժվարէ,  և երկար տարիների ծանրաշխատանք և ֆինանսական ներդրումներ է պահանջում, բայց հանրապետության ղեկավար պաշտոնները զբաղեցրել են այնպիսի մարդիկ, որոնք քաղաքականությամբ զբաղվելու բավարար ընդունակություններ չունեն և անկարող են լուծել այս կարևորագույն հարցերը: Նրանցից շատերը մեղադրում են այն մարդկանց, որոնք ողջ ընտանիքով լքում են Հայաստանը և արտագաղթում ՝մի կտոր հաց գտնելու հույսով:  Բայց մի՞ թե նրանք հնարավորություն են ընձեռնում այստեղ աշխատելու, և մենք գնումենք:  Ինձ թվում է, որ այս պետությունում ապագա չկա և չի կարող լինել մինչև այն օրը, երբ երկիրը չղեկավար են հայրենանվեր, ոչ միայն իրենց անձի մասին հոգացող մարդիկ: Մեր Հայաստանը, որը համարվում է աշխարհի հնագույն, քաղաքակիրթ պետություններից մեկը, կարողացել է գոյատևել մի քանի հազարամյակ, պահպանել իր մշակույթը, կրոնը, գիրն ու գրականությունը, հիմա գտնվում է անմխիթար դրության մեջ: Ներկայիս Հայաստանին կարելի է միայն պատմահայր Մովսես Խորենացու բառերով ասել. «Ողբամզքեզ, հայոցաշխարհ…»:Հուսամ երկրիս ապագան կլինի կայուն և հուսալի։

Հայաստանի ազատագրության Մոսկովյան ծրագիրը: XVIII դարի վերջերին Ռուսաստանր մեծ ջանքեր էր գործադրում ծովային նոր, հարմար ուղիների տիրելու համար: Հետաքրքրություններից մեկն աղերսվում էր Սև և Ազովի ծովերի հետ, որոնք գտնվում էին Թուրքիայի տիրապետության ներքո: Կասպից ծովը նրա առջև բացում էր անկում ապրող Պարսկաստանի մետաքսով ու հումքով հարուստ տարածքները: Սակայն այդ պահին Ռուսաստանի համար առաջնահերթը հյուսիսային ծովային ամենադժվարագույն ու ամենաշահավետ ուղի՝ Բալթիկ ծով դուրս գալն էր: Այս նպատակով նա պատերազմ էր սկսել (1700 թվականից) Եվրոպայի հզորագույն տերություններից մեկի՝ Շվեդիայի դեմ, որին էլ պատկանում էին Բալթիկ ծովի՝ Ռուսաստանին շահագրգռող բոլոր ափերը: Պատերազմի սկիզբը ուղեկցվում էր Ռուսաստանի համար ծանր, ջախջախիչ պարտություններով: Բայց երիտասարդ թագավոր Պետրոս I-ը լի էր կամքով ու վճռականությամբ ոչ միայն դրությունը շտկելու, այլև պատերազմը հաղթական ավարտին հասցնելու։

Աղբյուրը