250․
1․Խուճապահար թռչունի նման։Մի աղջիկ մոտեցավ հավաքվացներին։
Հավաքվածներին մոտեցավ,խուճապահար թռչունի նման մի աղջիկ։
2․Վեռջալույսի շողերով օծված։Լևոն առասպելական մի նահատակ էր կարծես։
Կարծես Լևոնն առասպելական մի նահատակ,օծված վերջալույսի շողերով։
3․Կարկաչուն ու հստակ ձայնը գլուխը գցած։Զանգը բոլորին հավագում էր եկեղեցում։
Զանգը կարկաչուն ու հստակ ձայնով,բոլորին հավագում էր եկեղեցում։
251․
Թագավորը բանտ գնաց այն պաճառով,որ նա ցանկանում էր իր անունը անմահացնել և հաճոյանալ մարդկանց։Իսկ բանտարկյալները իրեն շատ վատ ընդունեցին,նրանցից յուրաքանչյուրը ցանկանում էր ազատ արձակվել,այդ իսկ պաճառով թագավորը լսեց իրենցից յուրաքանչյուրին ւ հասկացավ վոր իր անունը ոչոք չի կարող հիշատակել այդ մարդկանցից։Եվ վորոշեց ոչմեկի ազատ չարձակել։Իսկ հետո երբ թագավորը գնում էր,մի մութ խցում նկատեց մի երիտասարդի,եվ հարցրեց թե նա ինչու չի փորձում արդարանալ մյուսների նման,իսկ նա պատասխանեց․
-Ինձ բոլորը հիշում են վատ մարդ,նւյնիսկ անունս չեն ուզում տալ։
Թագաորին նա ասաց որ իր դատաորը գթասիրտ ու արդարամիտ էր,խնայեց նրան ու նրա երիտասարդությունը չարժանացնելով մահապատժի։Տղան տարբերվեց մյուսներից նրանով որ չարդարացավ։Բայց նա խոցտովանեց որ արժանի էր մահապատժի։Թագաորը լսեց իր տխուր պատմությունը,և հրամայեց վերակացուն որ այդ երիտասարդին դուրս քծի,քանզի նա կվարաքի մյուս առողջ ու համեստ գառնուկներին։Այդպես երիտասարդը ազատվեց,իսկ ուրացողները մնացին սահմանված պատիժը կրելու։
Վարժ․252.
1․Կկարգաորվի ամեն ինչ,և ես ուրախ կլինեմ։
Ես ուրախ կլինեմ,երբ կկարգաորվի ամեն ինչ։
2․Դու կարդարացնես մեր հույսերը,քանի որ դու քաջ ես ու անձնվեր։
Դու քաջ ես ու անձնվեր,և կարդարացնես մեր հույսերը։
3․Հարյու հազար կիլոմետրի է հասնում մարդու արյունատար մազանոթների ընդհանու երկարությունը,դա հասարակիծ երկուսուկես անգամ երկար է։
Վարժ․253.
Լռության մեջ շատ բան է թաքնված: Այն խորհրդավոր է, այն լուռ է, մի քիչ էլ՝ տխուր:
Խոսքերն էլ կարող են կարևոր բան փոխանցել, բայց հաճախ այն, ինչ անհասկանալի է մեզ, դառնում է գայթակղիչ: Այն, ինչ անհասկանալի է` կանչում է, ցանկություն է առաջացնում: Լռությունը հազար խոսք արժե, իսկ խոսքը նույնսիկ եթե հազար իմաստ արտահայտի, չի հասնի կանչող լռությանը, գրավիչ լռությանը: Նույնիսկ եթե իմաստալից ես խոսում, երկար խոսքդ ձանձրացնում է, իսկ լռել կարող ես հավերժ: Լռության մեջ կան հայացքներ, շատ հայացքներ, որոնք խոսում են մեր փոխարեն և խոսում են այնքան գեղեցիկ: Իսկ, երբ դու ես խոսում, ստում կամ թեկուզ ճիշտն ես ասում, քո ձայնը խանգարում է քո հայացքի ձայնին, այն փակում է, խլացնում: Հայացքով դու միշտ կգտնես սուտը, լռության սուտը, բայց երբ խոսքը խնագարում է, դու էլ չես կարող տեսնել սուտը, տեսնել մարդու հոգին: Ձեր միջև մի պատ կա, հաստ պատ, որը փակում է ամեն ինչ: Երկար խոսքը գլխապտույտ է առաջացնում, այն քանդում է քո ներսի խաղաղությունը, այն քանդում է քո լռությունը, փչացնում այն: Լռությունը անհասկանալի ու կանչող է, խոսքը միշտ դատարկ է, եթե չկա ապացույց, իսկ գործը` ամեն ինչ է: Երկար խոսելու կարիք չկա, եթե ասածդ կարող ես ապացուցել գործով:
Վարժ. 254
Անիմաստ է հաշվել, թե մարդիկ ինչքան ճանապարհ են կառուցել անիվի գյուտից հետո:
Մտածում էի, հեծանիվի առկայությունը ամեն բան կփոխեր:
Կրկին ջանացի աշխատեցնել հեծանիվս, բայց միևնույնն է չէր քշվում:
Տրոյական պատերազմից քսան տարի անց Ոդիսևսը տուն էր վերադարձել:
Յոթանասուն տարի անցավ, մինչ ամերիկյան փոստային գործակալությունը Ջեկ Լոնդոնի պատվին նամականիշ թողարկեց:
Սառան մեր հարևանուհին էր, ողջ մանկությունս նրա հետ է անցել:
Ծովային կյանքին սովորելուց հետո, դժվար է լինում վերադառնալ ցամաքայինին:
Վարժ․ 255
Ա)Զբոսաշրջիկները շատ են գնում Լոխ Նեսս լիճ: Նրանց անընդհատ հոսքը լճի ափերն աղտոտում է: Աղբահավաք Էռնեստ Էգլուզերն ամեն օր այնտեղից պահածոյատուփեր, շշեր ու թղթեր էր հավաքում: Հերթական պտույտի ժամանակ նա աղբի մեջ, հենց ջրի եզրին, նարնջագույն ծանր առարկա է տեսնում, որը ռեգբիի գնդակ էր հիշեցնում: Էգլուզերը դա գլորելով աղբարկղին է հասցրել ու մեջը գցել:
Երեկոյան, երբ աղբահավաքը լճափ եկավ, աղբարկղում միայն նարնջագույն կճեպն էր, իսկ ինչ-որ հետքեր աղբարկղից դեպի ջուրն էին ձգվում: Հետո նա խոնավ ավազի վրա պարզորոշ տարբերել է եռամատ թաթի ու պոչի հետքեր:
Մինչև նա տեղեկացրեց և կառավարության ներկայացուցիչները եկան, աղբարկղն արդեն դատարկել ու կճեպն աղբի հետ տարել էին:
Ձվի կճեպի թեկուզ մի փոքր կտրրը գիտնականների համար թանկարժեք գյուտ կլիներ: Դա կհաստատեր այն վարկածը, որ Լոխ Նեսսի վիշապը դինոզավրերի ցեղից է սերվել: Չ՞է որ դինոզավրերը ձու էին ածում:
Բ) Զբոսաշրջիկները շատ են գնում Լոխ Նեսս լիճ: Նրանց անընդհատ հոսքը լճի ափերն աղտոտում է: Աղբահավաք Էռնեստ Էգլուզերն ամեն օր այնտեղից պահածոյատուփեր, շշեր ու թղթեր էր հավաքում: Հերթական պտույտի ժամանակ նա աղբի մեջ, հենց ջրի եզրին, իբրև նարնջագույն ծանր առարկա է տեսնում, որը ռեգբիի գնդակ էր հիշեցնում: Էգլուզերը հավատացնում էր, որ դա գլորելով աղբարկղին է հասցրել ու մեջը գցել:
Երեկոյան, երբ աղբահավաքը լճափ եկավ, աղբարկղում միայն նարնջագույն կճեպն էր, իսկ ինչ-որ հետքեր աղբարկղից դեպի ջուրն էին ձգվում: Հետո նա խոնավ ավազի վրա պարզորոշ տարբերել է եռամատ թաթի ու պոչի հետքեր:
Ըստ նրա առասպելի մինչև նա տեղեկացրեց և կառավարության ներկայացուցիչները եկան, աղբարկղն արդեն դատարկել ու կճեպն աղբի հետ տարել էին:
Ձվի կճեպի թեկուզ մի փոքր կտորը գիտնականների համար թանկարժեք գյուտ կլիներ: Դա կհաստատեր այն վարկածը, որ Լոխ Նեսսի վիշապը դինոզավրերի ցեղից է սերվել: Չ՞է որ դինոզավրերը ձու էին ածում
Մարիամ Մնացականյանի բլոգ 