Այս անգամ դեպի ռազմական ճամբար մեկնեցինք Սևան, որտեղ ունեցա 5 հիանալի օրեր։ Ժամանելուն պես տեղավորվեցինք և սկսեցինք քննարկել մեր հետագա պլնները։ Ուղիղ մեկ ամիս էր անցել նախորդ ռազամարազական ճամբարի վերադարձից և ահա կրկին սովորողների մի խմբով կրկն մեկնում ենք հնգօրյա հավաքի, այս անգամ Ծովինար։ Ուր գնացել էինք սույն ճամբարը գործում էր, որպես ճամբար ճամբարի մեջ ԵԿՄ-ի ճամբարային գոտու հարևանությամբ։
Առաջին օրը երբ հասանք տեղավորվեցինք և քննարկեցինք հետագա պլանները մենք երեխաներով սկսեցինք զբաղվել տարբեր խաղերով։ Զբաղվելուց հետո գնացինք ճաշի, որից հետո էլ գնացինք ցախ հավագելու որպեսզի խարույկ վառեինք, բայց անձրևը խափանեց մեր պլանները։ Բայց մենք չհուսահատվեցինք և վրաններում շարունակեցինք քննարկել մեր օրվա մասին։
Երկրորդ օրը արթնանալուն պես պատրաստվեցինք որպեսզի սկսեինք առաոտյան մարզանքները։ Մարզվելը ավարտում էինք և գնաում նախաճաշելու։ Ավարտելուն պես գնում էինք մեր վրանները մի փոքր հանգստանում և դուրս գալիս էլի որևէ հետաքրքիր խաղեր։
Եվ այս կերպ անցավ նաև մեր մնացաց օրը, բայց ամեն մեկում մնաց մի լավ հիշողություններ։
1. Ո՞ր տարբերակում են ճիշտ նշված հայերենի գրային շրջանի զարգացման փուլերը։
1. գրաբար (5-9-րդ դդ.), միջին հայերեն (10-17-րդ դդ.), աշխարհաբար (18-րդ դարիցմինչև մեր օրերը) 2. գրաբար (5-11-րդ դդ.), միջին հայերեն (12-16-րդ դդ.), աշխարհաբար (17-րդ դարիցմինչև մեր օրերը) 3. գրաբար (5-10-րդ դդ.), միջին հայերեն (11-16 դդ.), աշխարհաբար (17-րդ դարից մինչև մեր օրերը) 4. գրաբար (5-12-րդ դդ.), միջին հայերեն (13-17-րդ դդ.), աշխարհաբար (18-րդ դարիցմինչև մեր օրեր)
2. Ո՞ր լեզվաընտանիքին է պատկանում հայերենը:
1. իբերակովկասյան 2. դրավիդյան 3. հնդեվրոպական 4. ֆիննաուգրական
3.Գրերի ստեղծումից հետո հայերենը զարգացման քանի՞ փուլ է անցել:
1. հինգ 2. չորս 3. երեք 4. երկու
1. Դո՛ւրս գրել այն բառերն ու բառաձևերը, որոնցում երկհնչյուն կա, և ընդգծե՛լ երկհնչյունը:
Գարունդ հայերեն է գալիս, Ձյուներդ հայերեն են լալիս….
Լույսը յոթ անգամ չեմուչում արեց, Յոթ թռչուն պոկվեց յոթ բարդու ճյուղից…
Հայաստան ասելիս այտերս այրվում են, Հայաստան ասելիս ծնկներս ծալվում են, Չգիտեմ՝ ինչո՞ւ է այդպես։
Ծանր նստել է քարափը ձորում, Հյուրընկալ տերը մանկության ձորի։ Ամպե՛ր, արծիվնե՛ր, կաքավնե՛ր համեստ Եվ թափառական ուլե՛ր քարայծի, Մի՛ չարաշահեք բարությունը մեծ Ու համբերությունն այս մեծ քարափի։ Թողե՛ք՝ նա մի քիչ ինքն իր հետ մնա, Իր ներսը նայի, և ով իմանա,
Գուցե թե սրտից մի աղբյուր հանի Կամ թե այնպիսի մի հարստություն, Որ ուրիշ քարափ աշխարհում չունի։
Այս անգամ մեկնել էինք Արատես ռամական ճամբարով (ռազմամարզական)։ Գնացել էինք 5 օրով, և շտապեմ տեղեկացնել որ այդ 5 օրերը անմոռանալի էին։ Հիմա կներկայացնեմ հերթով այդ 5 օրերը։
Օր առաջին՝ Մենք հավագվեցինք եկեղեցու բակում և շարժվեցինք հեց այդտեղից։ Գնացինք բայց մինչ հասնելը մենք բարձրացանք Սմբատաբերդը, հաղթահարելով այդ բարձրունքը մենք շարունակեցինք մեր ճանապարհը դեպի Արատես։ Հասնելուն պես մենք տեղավորվեցինք և ծանոթացանք Գագարին project-ի երեխաների հետ։ Եվ քանի որ ճամբարը կոչվում էր ռազմական մենք հենց առաջին օրից սկսեցինք պարապել, և ունեցանք մեր ջոկատները։ Այդ ամենից հետո մենք ճաշեցինք և մի փոքր հանգստացանք, իսկ հանգստից հետո կազմակերպեցինք հետաքրքիր խաղեր և ինտելեկտուլա խաղեր և այդպես շարունակ։ Ահա և այսպես հագեցած անցավ մեր առաջին օրը Արատեսում, ցավոք առաջին օրը չկարողացանք խարույկ վառել անձրևի պատճառով։
Օր երկրորդ՝ Արթնացանք պատրաստվեցինք և շարվեցինք, քանի որ նախորդ օրն արդեն դա սովորել էինք։ Արեցինք առավոտյան նախավարժանք, վազեցինք և գնացինք նախաճաշելու։ Որից հետո գնացինք մեր ազգագրական պարերը սովորեցնելու Գագարինցիներին, արդեն սիրելի դարցած Զոհրաբյան Տիգրանի կողմից։ Եվ այսպես հետաքրքիր անցավ առավոտը։ Հետո ելի հետաքրքիր զբաղմունքներ, մինչև ուշ երեկո երբ հագվում էինք խարույկի շուրջ, անցկացնում շատ լավ երեկո և գնում հանգստանալու։ Եվ կցանկանամ շեշտել որ ունեցել ենք գիշերային հերթապահներ ովքեր հսկում էին մեր հանգիստն ու քունը։ 50 հոգանոց ճամբարն իրենից մեծ պատասխանատվություն է ենթադրում, այդ իսկ պատճառով ողջ գիշեր սովորողներից 2 հոգի երկու ժամը մեկ հերթափոխով եղել են կրակի շուրջ, իսկ դասավանդողներն անընդհատ հսկել են սովորողների քունը։
Օրերրերդ՝ Երրորդ օրը արթնացանք և կրկին այն ամենը արեցինք ինչ արել էինք նախորդ առավոտ։ Իսկ այս օրը մենք անցկացրինք գետին ավելի մոտ, և իհարկե լողացին։ Որից հետո ետ վերադարցանք և կատարեցինք շրջակա միջավայրի մաքրում, և ազատեցինք տարածքը որոշ չափով քարերից։ Եվ այս օրն մեզ կրկին ժպտաց և երեկոյան հագվեցինք խարույկի շուրջ։
Օր չորրորդ՝ Մեզ այդ օրն սպասվում էր շատ հետաքրքիր և հագեցած օր։ Մեզ այցելեցին ԱԻՆ-ի աշխատակիցները, ունեցանք շատ հետաքրքիր հանդիպում իմացանք ևս մի քանի բան իրենց աշխատանքից և գնացինք անցկցնելու մի փոքր դասընթաց գետանցման մասին պարանների միջոցով։ Այդ ամենը հաղթահարելուց հետ ունեցանք ֆուտբոլային մրցարշավ Սեբաստացնիների և Գագարինիցիների միջև։
Օր հինգերորդ՝ Ահա և եկավ այդ ցավալի օրը երբ պետք է վերադառնաինք, մեզ համար այնքան լավ էր անցնում որ անգամ չնկատեցինք ինչպես անացան այդ 5 օրերը։ Այդ օրը մեզ միացավ տիար Բլեյանը և ունեցանք շատ հետաքրքիր զրույց։
Եթե բոլորս ու յուրաքանչյուրս փորձենք ինչ-որ բան փոխել, ապա ամեն ինչ հիանալի կլինի․ այս բանաձևով էլ զրույց ունեցանք տիար Բլեյանի հետ, երբ սովորողներից մի քանիսը հետաքրքիր ու լավ առաջարկներ արեցին, թվեմ դրանք։
Ոչ ոք չի ասել, որ երկիր մոլորակի վրա մարդը կատարելապես անպաշտպան է, և կրակային մինիմալ գիտելիքները կարող են փրկել ոչ միայն մեր, այլև ընկերոջ կյանքը․
Էքսպեդիցիոն արշավներ-Դավիթ Մարգարյան
Ըստ Դավիթի, լինել Արատեսում, գետում, միջավայրում, հիանալի է, բայց պակասում են գիշերային էքսպեդիցիոն արշավները, որտեղ նոր ու արկածային միջավայրում կարող ենք ապրել ու գոյատևել։
Արևով տաքացվող ցնցուղներ-Նարեկ Վարթանի
Նարեկը նշեց, որ վրանային բազայում պակասում է ցնցուղը, իսկ դրա ամենահեշտ տարբերակը արևային ցնցուղի ձեռքբերումն է։ Առաջարկը ուրախությամբ կիսեցինք և մենք։
Խոհանոց դրսում-տիար Բլեյան
Խոհանոցից բազա և հակառակը մոտ 100մետր տարածություն է։ Չենք բողոքու, բայց հաշվի առնելով, որ ռազմամարզական ճամբարն իրենից ենթադրում է դաշտային պայմաններ, տիար Բլեյանը առաջարկեց տեղափոխել խոհանոցըք դուրս։
Եվս մեկ նոր վրան- Լիլիթ Յախինյան
Այս ամենը քննարկելուց հետո պատրասվեցինք և շարժվեցինք դեպի Երևան, բայց մինչ գալը ունեցանք կանգառ Սեվանի ափին։
Իսկ հիմա կներկայացնեմ իմ այս ամբողջ ասածը ֆոտո շարքի միջոցով։
Ուզում եմ շնորհակալություն հայտնոլ այն բոլոր մարդկանց ովքեր այդ 5 օրը ինձ հետ էին և լավ հիշողություններով լցրեցին իմ ներսը։
Կրկին հանդիպեցինք Վարսեցիներին, այս անգամ նրանք եկել էին եռօրյա ճամբարով։ Նրանց հետ անցկացրին 3 հետաքրքրի օրեր, մի փոքր մանրամասն եմ այդ 3 օրերի ընթացքում ընդհանուր թվով ունեցել ենք 10 հանդիպում,քայլարշավ,ռազմամարզական ակումբների այցելում( հրաձգարան, թենիս, հեծանվավարություն, լողավազան):
Վարսերի միջնակարգ դպրոցի դասավանդողները ճամբարի մասին
սովորողների ելույթ-տեսասահիկները
Երեք օրերի ամփոփում, այցելած վայրերի մասին Կոնդով քայլք 1․Ազատ Խոսքի ակումբ, թուրքագիտական ակումբ 2․ՏՏ լաբորատորիա 3․Հոգեբանի ակումբ 4․Վիգեն Ավետիսի քանդակի դպրոց 5․Ազգային երգ ու պար 6․Կարդում ենք․ նախագիծ 7․Լող Արևմտյան դպրոցում 8․Տարածաշրջանային լեզուների ուսուցման կարևորությունը 9․Խաղողի գինու դպրոց։ Գինու շշալցում 10․Մարզական պարապմունքներ՝ հրաձգություն, սեղանի թենիս, հեծանվավազք
նոր պայմանավորվածություններ, առաջիկա ճամբարների քննարկում
Սկսեմ առաջին օրից երբ մենք հանդիպեցինք- դիմավորեցինք նրանց Մայր դպրոցում, ծանոթացանք և այդ վայրկյաններց սկսվեց իրենց օրերը մեզ հետ։
Առաջին իսկ օրը դուրս եկանք զբոսնելու Երևանի փողոցներով և ընկերներին ցույց տալու Կապույտ Մզկիթը և Կոնդը։
Բայց մինչ գնալը եղանք գինեգործարանում, հյուրերը սովորեցին ամեն բան կապված գինու հետ, համտեսեցին, և փորձեցին այն լցնել գինու շշի մեջ և փակել այն և պահել։
Կապույտ մզկիթ
Իսկ արդեն երկրորդ օրը առավոտյան հանդիպեցինք միասին զբոսնեցին կրթահամալիրով և գնացինք հանդիպման մեր ուսուցիչների հետ, ծանոթացան պարսկերենի, վրացերենի և թուրքերենի դասավանդողների հետ։ Որի ընթացքում նաև մեզ միացավ Տիար Բլեյանը։
Հետո մասնակից եղանք Գրքի շնորհանդեսին <<Բռնության մշակույթը հայաստանում>>։
Որից հետո շարժվեցինք առաջ և գնացինք կրկին զբոսնելու Երևանով։ Այս անգամ գնացինք շատերի կողմից հայտնի <<Թումոյի այգի>>։ այնտեղ քայլեցինք մի փոքր նստեցինք և էլի շփվեցինք, և նաև իմացանք նրանց կարծիքները և ցանկությունները կապված մեր կրթահամալիրի ր մեր հետ կապված։ Այդ օրը նաև հասցրինք հեծանիվ վարել սովորեցնել երեխաներին։
Երրորդ օրը հանդիպեցինք կրթահամալիրում և ունեցանք մի քանի հանդիպումներ։ Առաջինը եղավ<<Ազատ խոսքի ակումբի>> հետ, իսկ մյուսը <<Հոգեբանական ակումբի>>։ Որց հետո եղավ բուռն արձագանքներ և իհարկե հարցեր։ Հետո գնացինք որպեսզի ընկերները հավաքեին իրենց իրերը և շարժվեն ետ դեպի իրենց գյուղ՝ Վարսեր։
Սա արդեն հրաժեշտի պահն է, ճանապարհեցինք և մաղթեցինք բարի ճանապարհ։
Հուսով եմ այս խմբին նույնպես դուր եկավ Մխիթար Սեբաստացի Կրթահամալիրը, միջավայրը, մթնոլորտը, վերաբերմունքը ամեն ամեն բան։ Կրկին կսպասենք, և շնորհակալ եմ որ եկաք։
Մենք գնացել էինք Կոնդ, և նրա մասին մի քանի բառով ներկայացնեմ որ ավելի պարզ լինի։
Պատմական Կոնդ թաղամասը երկար տարիներ եղել է մոռացության մատնված և հեռու է եղել քաղաքաշինական բարերար միջամտությունից։ Երևանի գլխավոր հատակագծերում Կոնդի կառուցապատումը, համակողմանի լուծում չստանալով, դարձել էր քաղաքի խնդրահարույց հանգույցներից մեկը։
Իսկ մնացած մանրամասները կներկայացնեմ photo-տարբերակով։ Ասեմ որ գնացել ենք նաև Կապույտ Մզկիթ, որտեղ ես ինքս շատ բաներ բացահայտեցի ինձ համար, և խորհուրդ կտամ ետե դուք դեռևս չեք գնացել ապա գնացեք, վստահ եմ որ դուք ել ապշած կմնաք և կցանկանք ևս մեկ անգամ գնալ։
Այստեղ կոնդի նեղլիկ փողոցներից մեկում ենք, իդեմ տեղեկացնեմ նաև որ այնտեղ ամեն բան գրեթե գունազարդված է, կատարված են ձեռքի աշխատանքներ և աբստրակտ նկարներ։
Այս ամենը նկարել ենք Կոնդ համայնքում, այնտեղ կար նաև եկեղեցի որտեղ իհարկե մենք այցելեցինք և կա ևս մի քանի ֆոտո։
Իսկ հիմա ներկայացնեմ Մզկիթից մի քանի հատված։
և
Եվ այս հրաշալի օրն ավարտեցինք կասկադից դեպի համեղ ընդմիջում։
Ողջույն, այս անգամ ուզում եմ ներկայացնել Մխիթար Սեբաստացի Կրթահամալիրի ճամբարի մասին, այն կազմված է ջոկատներից և իհարկե ջոկատավարներից։ Այն տևում է 2 շաբաթ, և այդ օրերի ընթացքում հասցնում ենք ձեռք բերել նոր ընկերներ և ստանալ լավ ու հաճելի մթնոլորտ։ Մեզ մոտ այսօր 3-րդ օրն էր, ու հիմա կներկայացնեմ թե ինչ ենք արել այս 3 օրերում։
Օր 1
Առաջին օրը մենք ծանոթացանք թե միմյանց հետ և թե նախագծերի։ Այդպես անցավ առաջին և երկրորդ ժամերը, որից հետո 3-4-րդ ժամերը մեզ մոտ մարմնամարզություն էր, ինչպես նաև մեկ այլ ջոկատի մոտ՝ Ընկեր Էմանուելի ջոկատի, և մենք որոշեցինք միանալ իրար և դաընթացը անցկացնել միասին, այն ևս շատ հետաքրքիր անցավ։
Իսկ արդեն 5-6-ժամերին մենք դիտեցինք հետաքրքիր ինտելեկտուալ խաղ, ապա դրա հիման վրա կազմեցինք վիկտորինա ընկեր Էմանուելի ճամբարականներին առաջարկեցինք խաղալ միասին։ Այն շատ հետաքրքիր անցավ և հաշիվը ավատրվեց հավասար։ Եվ այսպես ավարտվեց առաջին օրը։
Օր 2
Երկրորդ օրը մենք սկսեցինք բակում հետաքրքիր քննարկմաբ, մենք քննարկում էինք փափուկ ուժը և դրա ազդեցությունը հասարակական լայն շերտերի վրա, ի դեպ՝ Թուրքիայի հեռուստասերիալների օրինակով։ Ճամբարականները հասկացան, որ հեռուստասերիալները ևս կարող են մաս կազմել մի շարք ոլորտների ընդհուպ մինչ քաղաքականություն։
3-4-ժամերը մեզ մոտ երգ ու պար էր, հետո ընդմիջում, և 5-6-ժամերը քննարկում Գասթարբայթերները (Հյուր աշխատողներ) թեմայովրկել,ճամբարականները հասկացան, թե ինչ է այն իրենից ներկայացնում և աշխարհում ինչ տեղ ունի։
Օր 3
Երրորդ օրը մենք կրկին ընկեր Էմանոելի ջոկատի հետ միացանք և սկսեցինք դիտել ֆիլմ 1-2-ժամերին, իսկ 3-4-ժամերին մեր
ջոկատով սկսեցինք զրուցել և հետաքրքիր խաղեր խաղալ, և այս անգամ որոշեցինք ընդմիջել միասին մեր ջոկատով,ափսոս նկարներ չեմ արել և չեմ կարող ցույց տալ թե ինչքան լավ ատմասֆերա էր ստեղծվել, և այդ լավ մթնոլորտում, միջավայրում անցկացրինք նաև մեր 5-6-ժամերը։
04․06․2021-ին այցելեցինք Շենգավիթ արգելոց-թանգարան։ Թանգարանում ծանոթացանք նախաուրարտական պատմությանը, ժամանակի մասին պատմող մի շարք կոթողների, որոնք հայտնաբերվել էին տեղանքի պեղումների շնորհիվ։Ավարտից հետո անցանք երկրորդ և իր տեսակով յուրօրինակ փուլին, մեզ ներկայացվեց պեղումներ անելու ձևերը և թեկուզ փոքր ինչ արհեստական, բայց մենք ևս զբաղվեցին դրանով՝ սկսեցին պեղումներ անել, գտնելով ժամանակին բնորոշող իրեր։ Պեղումները տևեց այնքան ժամանակ, մինչև բոլորը կարողացանք պեղել ինչ-որ իր։ Այնուհետև ունեցանք քայլք Երևանյան լճի կողքով և փոքրիկ ընդմիջմամբ վայելեցինք Բիբլիականի գեղեցկությունը, որի տեսքը հատկապես այդ տեսանկյունից շատ շքեղ էր։
Օր 6
Վեցերորդ օրը մեն միասին գնացինք փոքրիկ քայլարշավի կամ բացահայտելու Հայաստաննի անկյունները։ Մենք գնացել էինք Կոնդ, և նրա մասին մի քանի բառով ներկայացնեմ որ ավելի պարզ լինի։
Պատմական Կոնդ թաղամասը երկար տարիներ եղել է մոռացության մատնված և հեռու է եղել քաղաքաշինական բարերար միջամտությունից։ Երևանի գլխավոր հատակագծերում Կոնդի կառուցապատումը, համակողմանի լուծում չստանալով, դարձել էր քաղաքի խնդրահարույց հանգույցներից մեկը։
Իսկ մնացած մանրամասները կներկայացնեմ photo-տարբերակով։ Ասեմ որ գնացել ենք նաև Կապույտ Մզկիթ, որտեղ ես ինքս շատ բաներ բացահայտեցի ինձ համար, և խորհուրդ կտամ ետե դուք դեռևս չեք գնացել ապա գնացեք, վստահ եմ որ դուք ել ապշած կմնաք և կցանկանք ևս մեկ անգամ գնալ։
Այստեղ կոնդի նեղլիկ փողոցներից մեկում ենք, իդեմ տեղեկացնեմ նաև որ այնտեղ ամեն բան գրեթե գունազարդված է, կատարված են ձեռքի աշխատանքներ և աբստրակտ նկարներ։
Այս ամենը նկարել ենք Կոնդ համայնքում, այնտեղ կար նաև եկեղեցի որտեղ իհարկե մենք այցելեցինք և կա ևս մի քանի ֆոտո։
Իսկ հիմա ներկայացնեմ Մզկիթից մի քանի հատված։
և
Եվ այս հրաշալի օրն ավարտեցինք կասկադից դեպի համեղ ընդմիջում։
Օր 7 08․06․21
Առաջին երկու ժամերին ընկեր Էմանուելի ջոկատի հետ միասին այցելեցինք Մեդիա կենտորն՝ Աստղացուցարան։ Իսկ հետո մասնակցեցինք իսպանախոսների ներկայացմանը, որը շատ հետաքրքիր էր բեմադրված։
Առաջին երկու ժամերը ինտելեկտուալ մրցաշարի երկրորդ փուլն էր։ Այս անգամ մեր ջոկատը շատ լավ իրեն դրսևորեց և, թեկուզ մենք պարտվեցինք, սակայն ստացանք նոր գիտելիքներ և անցկացրեցինք լավ ժամանակ։ իսկ օրը ավարտեցինք քննարկում-բանավեճով։
Օր 10 11․06․21
Առաջին երկու ժամերը մասնակցեցինք 9-րդ դասարանի գունավոր լվացք տոնախմբությանը, հաջորդ երեք ժամերը դիտեցինք ֆիլմ և վեցերորդ ժամին հրաժեշտ տվեցինք ճամբարին։
Շատ լավ ճամբարային օրեր էին, շնորհակալ եմ յուրաքանչյուրին իմ ճամբարը որոշ չափով գույներով լցնելու համար։
Այս անգամ կրկին ունեցանք հյուրեր Վարսերց, և իհարկե արդեն ուրիշ խումբ էր։ Նրանց հետ հանդիպեցին Սուրբ երրորդ եկեղեցում և ծանոթանալուց հետո անմիջապես գնացինք գեղարվեստի դպրոց՝ կավագործության Ընկեր Ալիսի մոտ։ Շնորհակալ ենք լավ ընդունելության համար: Այս անգամ կրկին ինձ կօգնեն նկարների շարքը։
Եվ երբ ծանոթացանք միմիանց հետ անցանք աշխատանքի։ Ու թեման հազարյան հավքն էր։ Նրանցից յուրաքանչյուրը հավքին տեսնում էր յուրովի, և կաին լավ աշխատանքներ, որոնք հիմա ներքևում կտեսնեք։ Փոքրիչ շատ են լինելու լուսանկարները։
Եվ իհարկե նրանցին մի քանիսը ունեին իրենց պատկերացումները այդ պատմվածքի շուրջ։ Եղանք նաև գեղարվեստի դպրեցի տանիքում, տեսան մեր աշակերտների նկարած նկարները պատերին, որոնք իդեպ շտ գեղեցիկ են։
Որից հետո քայլքով շարժվեցինք դեպի քոլեջ՝ գինեգործարան, և մեզ շատ ջերմ ընդունեց Ընկեր Արտակը, ով աշակերտների հետ մշակում է ամբողջ խաղողի այգիները և ստանում գինին։ Եվ մենք նաև հյուրասիրեցինք մեր պատրաստած գինին մեր հյուրերին։
Զրուցեցինք սեղանի շուրջ և շարժվեցինք դեպի Մայր դպրոց ընդմիջում անելու և մասնակցել Ֆուտբոլային մրցաշարին։
Խաղից հետո գնացին լողավազան և ագարակ տեսնելու մեր հրաշք ձիուկներին։
Եվ այստեղից մեկնեցինք ևս մեկ անգամ հանգստանալու, որպեսզի մասնակցեինք մեդիաուրբաթին։ Իսկ հետո մենք միմիանց հրաժեշտ տվեցինք և բարի ճանապարհ մաղթեցինք նրանց։ Հուսով եմ նրանց նույնպես դուր եկավ մեր դպրեցը և շրջակա միջավայրը։ Կսպասեմ նոր հյուերի մեծ սիրով։
Այս անգամ մեր դպրոցը հյուրընկալել էր Վարսեր գյուղի աշակերտները։Ունեցանք շատ հագեցած օր, կատարեցինք շրջայց Մխիթար Սեբաստացի Կրթահամալիրում, ծանոթացան շրջակայքին և այն ամենին ինչը կապված է մեր կրթահամալիրի հետ։ Ավելի մանրամասն կներկայացնեմ ստորին ֆոտոների օգնությամբ։
Այստեղ ծանոթացանք և պատրաստվեցինք հետագա շրջայցին, որը սկսվեց մարզական դահլիճներից, և առաջինը գնացինք վոլեյբոլի և բասկետբոլի դահլիճ, որից հետո նետաձգարան, ֆուտբոլի դաշտ և այլն։
Այս ամենի հետ ծանոթանալուց հետո ունեցանք նաև նկարչական դաս։ Եվ ասեմ որ շատ լավ նկարողներ կաին և ստացանք շատ գեղեցիկ նկարներ։
Այա ամենից հետո մեզ մոտ սկսվեց Տերյանական ընթերցումներ և ասմունք։
Եվ այստեղ մեզ միացան մեր կրթահամալիրի աշակերտները, ու սկսեցինք միասին ընթերցել։
Որից հետո պետք է տեղի ունենար վոլեբոլի մրցաշար հյուրերի և մեր 11-րդ դասարանցիների միջև։
Խաղը ընթացավ շատ լավ։ Այնուհետև երբ վերջացրինք եղավ ընդմիջում հանգստացան ընկերները և քայլեցինք դեպի Արհեստի և Գեղարվեստի դպրեց, որտեղ էլ կատարեցին կավագործության աշխատանք։
Եվ սա եղավ մեր վերջին կանգառը, որից հետո մենք միմիանց հրաժեշտ տվեցինք և նրանց ճանապարհեցինց։ Ինձ թվում է նրանց դուր եկավ քանի որ խոստացել ենք կրկին հանդիպել։
Շնորհակալ եմ ընկերներին հյուրընկալելու համար, և դասընկերներիս ակտիվ մասնակցելու համար։
Հետաքրքիր օր է Կիրակին․․․ կա համոզմունք, որ պետք է հանգստանաս, բայց հեն այդ օրնէ, որ աշխատանքի <հավես> շատ ես ունենում։ Հիմա Բյուրականի անտառում ենք՝ ծառատունկի։ 10 միլիոն ծառ նախագծով օգնում ենք, որպեսզի Հայաստանը լավ օդ շնչի, գեղեցիկ ու խնամված անտառներ ունենա։ Արտակ Ռշտունու, իր ընտանիքի, 11-րդ դասարանի սովորողների, ընկեր Սամվելի և ընկեր Նելիի հետ ծառ ենք տնկում․․․Առանց երաժշտության ինչ ծառ․․․ Մեզ դիմավորեցին Բյուրականի շրջակա միջավայրի պատասխանատուները, ոստիկանական, ռազմական աշխատակազմը, մեծ թվով բարերար մարդիկ ու երեխաներ։ Սեբաստացիներս՝ մի քանի հարյուր տնկիով ապահովեցինք աշխատանքը։ Տարածքը ճանապարհամերձ էր ու գեղեցիկ, իսկ նոր անտառի, ապագայում երեխաներին պատմելու հավես մտքերը օգնում էին աշխատանքի ընթացքին։
First aid is an important tool in quickly responding to accidents to ensure that injuries can be efficiently and promptly dealt with before a trained medical professional arrives to administer more specialised treatment. First aid in schools is especially helpful as children often get into accidents that can need swift care in order to prevent things from escalating. Whether it’s a minor injury or something more serious like a fracture, preventing further complications is paramount. Ensuring there are trained first aiders within the school will help a school be a safer environment for everyone. Here are just some of the benefits that come from having a first aider on site.
A quick response
Since some accidents won’t require any professional treatment provided injuries don’t get aggravated, a speedy response from a first aider will prevent things from getting any worse and provide the necessary care. It’s natural for children to be upset when they get injured, so reassuring them as soon as possible will help calm them down and get them feeling better.
First aid can save lives
When it comes to more serious injuries, first aid provides an essential role in keeping a casualty from getting worse and helps to stabilise their condition before professional help can arrive. CPR plays a core role in first aid training and quick application is crucial, so having a trained first aider on site who can stay composed under pressure is highly beneficial.
A greater sense of safety
Becoming trained on first aid methods will help you to feel more secure and confident when deal with emergency situations as you will know the most efficient ways to deal with the situation. An added benefit of this is that the people around you, be it students or other teachers and staff, will also feel more reassured knowing that there are trained people on site.
Համո Սահյանը՝Հմայակ Սահակի Գրիգորյանը, ծնվել է 1914 թ. ապրիլի 14-ին ներկայիս Սյունիքի մարզի Սիսիանի շրջանի Լոր գյուղում։ Հետագայում գրական անունը կազմել է անվան կրճատումով և հայրանվան սկզբնամասով: 1927-ին տեղափոխվել է Բաքու՝ մորեղբոր մոտ: Այնտեղ էլ ստացել է միջնակարգ կրթությունը։ 1935-ին ընդունվել և 1939-ին ավարտել է Բաքվի մանկավարժական ինստիտուտի լեզվագրական բաժինը։ 1939-41-ին աշխատել է Բաքվի «Խորհրդային գրող» ամսագրում՝ որպես գրական աշխատող։ 1941-45 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ ծառայել է ռազմածովային ուժերում՝ որպես Կասպիական նավատորմի նավաստի։ Վերադառնալով պատերազմից՝ 1945-51 թթ. աշխատել է Բաքվի «Կոմունիստ» հայերեն թերթի խմբագրությունում՝ որպես գրական աշխատող: 1951 թ. տեղափոխվել է Երևան: 1951-54 թթ. աշխատել է Երևանի «Ավանգարդ» թերթում՝ որպես բաժնի վարիչ, 1954-55-ին՝ «Ոզնի» ամսագրում՝ դարձյալ որպես բաժնի վարիչ։ 1965-67-ին եղել է «Գրական թերթի» գլխավոր խմբագիրը։ Հետագա տասնամյակներին գերազանցապես զբաղվել է գրական աշխատանքով: Համո Սահյանի բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն «Որոտանի եզերքին» վերնագրով լույս է տեսել 1946 թվականին: Ստալինի անձի պաշտամունքի վերջին տարիներին տպագրել է բանաստեղծական երեք անհաջող ժողովածուներ: Հետագայում հրատարակել է «Բարձունքի վրա» (1955), «Նաիրյան դալար բարդի» (1958), «Հայաստանը երգերի մեջ» (1962), «Մայրամուտից առաջ» (1964) , Քարափների երգը (1968) ժողովածուները: 1972 թ. լույս է տեսել «Սեզամ, բացվիր» ժողովածուն, որի համար Սահյանն արժանացել է ՀԽՍՀ պետական մրցանակի
1970-80-ական թթ. տպագրվել են նաև «Իրիկնահաց» (1977), «Կանաչ-կարմիր աշուն» (1980), «Դաղձի ծաղիկ» (1986) ժողովածուները։ 1998թ. հետմահու լույս է տեսել Համո Սահյանի «Ինձ բացակա չդնեք» անտիպ բանաստեղծությունների ժողովածուն: Կատարել է թարգմանություններ Պուշկինից, Եսենինից, Լորկայից և ուրիշներից։ Մահացել է 1993 թ. հուլիսի 17-ին Երևանում։ Աճյունն ամփոփվել է Կոմիտասի անվան պանթեոնում:
ՋՐԻ ՊԵՍ
Կռիվ տայի անդադար Ու փրփրեի ջրի պես: Թափառեի քարե-քար, Քար փշրեի ջրի պես: Լվանայի քեզ, աշխարհ, Ու մաքրեի ջրի պես: Քչքչայի սարն ի վար, Մարգ ջրեի ջրի պես: Միայն ջրելու համար Վիզ ծռեի ջրի պես: Շողեր, շողեր հագնեի, Ցող ցրեի ջրի պես: Թող գեթ մի օր ապրեի, Բայց ապրեի ջրի պես:
Վերլուծություն
Իրականում շատ դժվար եմ հասկանում Համո Սահյանի մտքերը: Մի քանի բանաստեղծություն կարդալուց հետո ընտրեցի սա: Այս բանաստեղծության մեջ խոսվու է ջրի պարզության մասին: Այստեղ մի տող կա որը ինձ շատ է դուր եկել:Լվանայի քեզ, աշխարհը, Ու մաքրեի ջրի պես, այս նախադասությունը կարդալուց հետո իմ մեջ շատ տպավորվեց, քանի որ խոսվում է հիշողությունների մասին, և ես ինչպես հասկացա այդ հիշողությունները լավը չէին: Հեղինակը ցանկանում է ազատվել այդ հիշողություններից պարզ մաքուր ջրի օգնությամբ: Այսինքն չի ցանականում ո ինչ որ հիշողության հետք մնա իր կյանքում, քանի որ այդ հիշողությունները մաքուր, պարզ և լավը չէին:Եվ վերջում հեղինակը ասում է Թող գեթ մի օր ապրեի, բայց ապրեի ջրի պես,: Հեղինակը ցանկանում է ասել , որ նա ցանկանում է ապրել մաքուր, պարզ և հեշտ կյանքով ինչպես ջուրը: Իրականում ես համամիտ չեմ Սահյանի հետ, քանի որ կյաքնում առանց հիշողության ապրել չես կարող: Իչքանել հիշողությունը լինի վատը կամ ոչ դուրեկան մեկ է այն կյանքում իր իմաստնեն է թողնում: Իսկ ապրել առանց դժվարության դա հնարավոր չէ:
Օրինակ իմ ամբողջ միտքն կազմված է տարբեր հիշողություններից, և ես առանց դրանց չեմ կարող։ Ինձ համար շատ կարևոր է հիշողությունները, դա նման է ինձ մոտ ադամանդի շատ թանկ է։ Հուսով եմ դուք էլ ունեք հիշողություններ և ամենաշատը դրական քանի բացասական։
Մարիամ Մնացականյանի բլոգ 