Posted in Uncategorized

Ավագ Դպրոցի Հեղինակային կրթական ծրագրային կազմակերպումը

Ուսումնառության պայմանագիր՝ Ավագ դպրոց, հեռավար ուսուցման ծրագիր՝ ուսումնասիրությունների համակարգումը

Ողջույն եմ Մնացականյան Մարիամն եմ, ես կներկայացնեմ կրթահամալիրի ավագ դպրոցի պայմանագիրը ինչպես նաև Հեռավար ուսուցման պայմանագիրը և սովորողների թվերը:

Երկար ուսումնասիրություններից հետո նկատեցի որ հեռավար սովորողնեիր քանակը ամեն տարի և տարվա ընթացքում շատանում է, հետեվաբար մեզ համար պարզ է դառնում այն փաստը որ կրթահամալիրը շատ լավ է մատուցում այս ծառայությունը և ունի պահանջարկ:

Ինչը կապված է հեռավար սովորողի վճարի հետ՝ ես կարծում եմ որ այն որպես հեռավար ուսուցում դա այն ուսուցումն է որ կարող է և պետք է լինի ու արժենա թանկ, քանի որ ուսուցիչը լրացուցիչ ժամնակ է հատկացնում սովորողի հետ անհատական աշխատելու վրա:

Երբ ուսումնասիրեն հեռավար և առկա սովորողների պայմանագրերը կնկատենք որ միջավայրն է ավելանում և առկա սովորողը օգտվում է դպրոցի խոհանոցից, լաբարատորիաներից, գինու դպրոցին, կավագործության լաբարատորիաից և այլն, իսկ հեռավար սովորողը չի օգտվում այդ միջավայրից, բայց նա օգտվում է մեկ այլ անհատական ծառայությունից, և դա ուսուցչի հետ անհատական քննարկում,տեսակապով հանդիպելու հնարավորությունն է: Շատ մեծ հնարավորություն ունի նաև հեռավար սովորողը նրանով որ նա կարող է բնակվել այլ երկրում օրինակ Չինաստանում, ԱՄՆ-ում և այլ երկրներում և միարժամանակ սովորել մեր կրթահամալիրում դրանով ապահովել կրթության իրավունքները : Եվ կրկին կկրկնեմ որ Հեռավար սովորողի ուսվճարը պետք է լիլի ամենա թանկը որովհետեվ ամեն բան անհատականացված է սովորողի հետ կապված:

Ուսումնասիրելուց հետո հասկացա որ Ավագ դպրոցում կա 28 հեռավար սովորող,որը գրեթե հավասար է մեկ դասարանի չափի: Այսեղ արդեն աշխատանքը դասարանական չէ այլ ուսուցիչը յուրաքանչյուրին ցուցաբերում է անհատական ուշադրություն, քանի որ 28-ին էլ առանձին առանձին են ուղարկվում առաջադրանքները:

Ես խոսել եմ Ընկեր Մարթաի Ընկեր Լիլիթի գրասենյակի ղեկավարի, հեռավար ուսուցման ուսուցիչների հետ ու հասկացա որ յուրաքանչյուրին անհատական ժամանակ և մոտեցում են ցուցաբերում բոլորի հետ հատիկ հատիկ աշխատելով, ու երբ նայում եմ հա դասարանումել ա անհատական լինում ինչոր բան,ուսուցիչը ինձ հետ անհատական քննարկում կամ որևէ այլ աշխատանք ա կատարում, բայց հեռավարի դեպքում լռիվ այլ է սկսած նամակագրությունից: Ինձ թվում է լիովին պազ և արթարացված կլինի որ ուսուցիչների աշխատանքը գնահատվի բարձր և վճարը լինի թանկ հեռավար սովորողի համար:

Դեռևս հասցրել եմ ուսումնասիրել միայն այս երկու պայմանագրերը, բայց կաշխատեմ ավարտել պայմանագրում այդ լրացուցիչ ծառայություների ցանկը հասկանալ, որովհետև արդեն մի քանի տարի է ինչ կրթահամալիրում եմ ու նկատում եմ թե ինչքան է այն փոխվում, զարգանում, աճում և միգուցե հարկ լինի պայմանագրում նեռարելու թե ինչ ծառայություններ են ավելացել որոնք դեռ առտացոլված չէ պայմանագրում:

Ինչը վերաբերում է ինքնակրթությանը այն կա բայց այս դեպքում սովորողը այդքան շատ չի բախվում ուսուցչի անհատական մոտեցմանը, ինչքան հեռավարի դեպքում, հեռավարը փոքր ինչ այլ ծառայություն է: Կարծում եմ նաև պիտի պայմանագից միգուցե միջավայրին վերաբերվող հարցերը հանվի, որովհետև եթե սովորողը պայմանագիրը կնքել է ու արդեն 1 տարի է արտերկրում է, իսկ ես մեր ցանկը ուսումնասիրելիս տեսա որ կան աշակերտներ ում մոտ կա այդ խնդիրը և նրանք գտնվում են Չինաստանում ԱՄՆ-ում և չեն օգտվում այդ միջավայրից միգուցե պետք է հանվի այդ կետեր հեռավար սովորողի պայմանագրից և հեռավարի դեպքում այլ բաներ ավելացվեն:

Այստեղ կթողնեմ պայմանագրի հղումը և դուք էլ կարող եք այն ուսումնասիրել:

Հղումը 1 ՝

Հղում 2՝

Հղում 3՝

Posted in Ճանփորդական պատում, Նախագծային աշխատանք, Ուսումնական ճամփորդություն

Դեպի Հեքիաթային Լոռի

Այս անգամ որոշել էինք գնալ դեպի Լոռի և այնտեղ անցկացնեինք օր: Ճամփորդում էինք շրջանավարտներով, վաղուց էինք ուզում գնալ դեպի լոռի ու ճանապարհեինք այդ ձմեռը մեզ հետ բերելով գարնան շունչը:

Հասնելուն պես կանգ առանք Սպիտակ քաղաքում և այնտեղ ել գիշերեցինք:Ինձ այնտեղ շատ դուր եկավ բայց կար մի մեծ բայց այն տխուր քաղաք էր, զարդարում էին միայն մի քանի վառ տներ, իսկ թե ինչու էր տխուր ինձ թվում է բոլորիտ հասկանալի է:

Առաջին օրը շրջեցինք քաղաքով, ծանոթացանք տեղանքին իմացանք ավելին այդ տեղի մասին, զգացինք այնտեղի շունչը որը չկար բայց ստեղծում էին և փորձում զարգացած կյանքի անցնել:

երկրորդ օրը երեվի թե կանվանեմ ճանապարհային օր, քանի որ երկար պիտի գնաինք ու գնում էինք դեպի Դսեղ,Օձուն և Վանաձոր: Ու երևի սկսեմ հենց Դսեղից Թումանյանի ծննդավայրից, որտեղ այցելեցինք իր տուն-թանգարանը:Ծանոթացանք իրենց տան հետ իրենց կյանքին և մի պահ ինձ թվաց որ ես ինքս ապրում եմ այդ տարիներում:Շատ գեղեցիկ բնություն է որը կոգեշնչեր մեզնից յուրաքանչյուրին և մենք էլ հնարավոր է դառնաինք բանաստեղծ: Թանգարանից հետո գնացինք դեպի Դսեղի Ծովեր այդպես են անվանում տեղի փոքրիկ լճակները տեղացիները: Բայց այնտեղ հասնելը այդքան էլ հեշտ չեր ոտքով պետք էր որոշ ճանապարհ անցնեինք՝ փոքրիկ սար բարձրանաինք: Այնտեղ էլ նկարեցինք մի փոքրիկ տեսահոլովակ Թումանյանի քառյակների օգնությամբ:

Օձունում առաջին անգամ էի ու շատ սիրեցի, այն օրը երբ գնացել էինք ամպամած էր, բայց դա ինձ չխանգարեց տեսնեմ իրական գեղեցիկը: Սիրեցի շատ Վանքը, բայց այն ինձ համար փոքր ինչ ուրիշ էր անգամ իր գույնը, գեղեցիկ դրսից իսկ ներսում ցուրտ:

Հետո շարժվեցինք դեպի Վանաձոր, շրջեցինք քաղաքում ծանոթացանք ու ասեմ որ շատ սիրեցի: Խորհուրդ կտամ գնալ եթե չեք եղել:

Երրերդ օրը այդքանել շատ բան չհասցրինք անել և վաղ առավոտյան ընկանք ճանապարհ, որպեսզի լույսով հասնեինք: Գրածով շատ քիչ է թվում բայց նկարների օգնությամբ ցույց կտամ ավելին:

Իսկ հիմա կփորձեմ իմ այսքան պատմածը ներկայացնեմ ֆոտո շարքի օգնությամբ:

սարերի միջով գեղեցիկ տեսարաննորով գնում էին:
ուղղակի հանգստանում էինք
սիրեցի ես նկարը շատ

Այս նկարը շատ սիրեցի, եթե չնկատեցիք ինձ ասեմ ես այն մեկնեմ ով ներգեվում է ու կանաչ վերարկուով:

Նույն շունիկնա