Չարլին այս պատմվածքով ուզում է ասել որ ինչ լինի,ինչի հասնենք չպետքե մոռանանք մյուսների մաասին,չէ որ նրանքել մեզ պես մարդիկ են։Նամակում նա իր դստրիկին բացատրում է այս ամենը։Եվ հանկարծ նա սկսում է իրեն մեղադրել նրանում որ հանկարծ աչքի դիմացից իր դստրիկի պատկերը չկորչի։Հիմա նա իր աղջկանից հեռու է, և ցանկանում է որ նա դառնա այնպիսին ինչպիսին Չարլին է երազել։Նա նամակում ասում էր որ նա իրեն գումար է ուղարկում,և երբ նա կծախսի որոշ մասը չմոռանա ախքատների մասին,(քանի որ դու այնպիսին ես, ինչպիսին նրանք են)և քեզ վեր չդասես։։ Իսկ հետո Չարլին անրադառնում է նրա անունին՝Ջերալդինա,դա ուներ երկար պատմություն,քանի որ այդ անունով հանդես էր եկել և ուրախեցրել մարդկանց։
Այլևս բան չունեմ ավելացնելու,ուղակի կասեմ որ նամակը շատ խորը իմաստ ուներ։Կցանկանաի որ շատերը սկսեին մտածել նաև իրենց կողքինների մասին,և շատ բան կփոխվեր։
Մարիամ Մնացականյանի բլոգ 