Posted in Նախագծային աշխատանք

Կիսամյակի ամփոփում

Ես Մարիամ Մնացականյանն եմ, <<Մխիթար Սեբաստացու Կրթահամալիր>>մուտք գործեցի ճամբարեվ։Այն եղավ դեպի Արատես՝<<Ժայռ>>։Իսկ մինչ գնալը մենք ունեցանք եռօրյա պարապունքներ,սովորեցինք աշխատել բլոգների հետ,բացել բլոգ և այլն։Այդ ժամանակ մեզ հանձնարարեցին գրել ինքներս մեր մասին <<Իմ մասին>>,մեր առաջին տպավորությունների մասին <<Իմ առաջին տպավորությունը>>,և ինչպես նաև կատարեցինք թարգմանչություն <<Աստված տվել է>>։Իսկ երբ արդեն սկսվել էր դասերը մենք եկանք դպրոց և ունեցանք Հայով Լեզվի դաս և ունեցանք հանձնարարություն <<Մանկավարժություն>> թեմայով։Ահա և այսպես հետաքրքիր անցավ սեպտեմբեր ամիսը։

Հետո եկավ հոկտեմբեր ամիսը,ունեցանք հետաքրքիր դասաժամեր,հանձնարարվեցին տարբեր տնայիններ տարբեր լեզուներից,առարկաներից։Օրինակ առաջինը <<Վրացերեն>> առարկայից,հասարակագիտությունից <<Կրոն>> թեման,նաև <<Բարոյականության>>թեման։Պատմության դասերի ժամանակ անցանք

Ահա և եկավ նոյեմբերը,սա երեվի եղավ ամենահետաքրքիր ամիսը,լի ամեն ինչով։Այն սկսվեց ճանապարհորդությունով` դեպի <<Արատես>>,որտեղ նշեցինք և իմ 16 ամյակը,և թե՝Հարիսայի ծեսը։ Նոյեմբերի 16, 17, 18-ը սեբաստացիներով՝ ավագ դպրոցի 10-րդ դասարանցիներ և քոլեջի ուսանողներ, Արատեսում էին: Ինչու…գնացել էինք հարիսայի ծեսը Արատեսում անցկացնելու: Հրաշալի ճամփորդություն էր: Շաբաթ առավոտն անցկացրինք Ավագ դպրոցում, Հարիսայի ծեսին պատրաստվեցինք, ըմբոշխնեցինք համեղ ուտեստն ու գինին, իսկ ժամը 13:00-ին ճանապարհ ընկանք երկու մեծ միկրոավտոբուսներով, սիրելի կանգառներով: Ինչպես միշտ այցելեցինք Զորաց եկեղեցի: Թեև եկեղեցին այլևս գործող չէ, նրանում չեն լինում պատարագներ, բայց վստահ եմ, սեբաստացիների ամեն այց մի պատարագ է:

ՀԱՐԻՍԱՆ

Ահա և եկեղեցին որը ցավոք այլևս չի գործում։Չգործող եկեղեցիներ շատ կաին,դրանց մասին կհայտնեմ մի փոքր ուշ։

Հասնելուց հետո սկսեցինք տեղաորվել տներում։Երբ մենք հաջորդ օրը արթնացանք միասին գնացինք խոհանոց և պատրաստեցինք նախաճաշը։Հետո գնացինք շրջելու տարածքով ահա գեղեցիկ դրվագներ այդ պահերից։

Եկավ երեկոն և մենք հավագվեցինք տներից մեկում և նշեցինք իմ տարեդարձը։Անցավ շատ լավ և դա եղավ հիշարժան,ահա և նկարը։

Երրերդ օրը ես և իմ ընկերուհին գնացինք մի եկեղեցու մոտ որի մասին ոչինչ չգիտեինք։Բայց հետո իմացանք,չնայելով ոչնչի այն շատ գեղեցիկ էր։Դա Արատեսի Վանքն էր։

Կաին նաև դամբարաններ,արձանագրություններ։

Մեզ մոտ նույնիսկ հասցրել էր ջուրը սառչել։

Երբ արդեն մենք երկուսս վերադառնում էինք մեզ հանդիպեց մի շուն։

Այս ճանապարհի մոտ։

Հնարաոր է տեսնեք այդ շանը այս նկարում։

Իսկ այդ ամենից հետո մենք հավագվեցինք և եկանք ետ Երևան։

Իսկ հիմա ուղղակի գեղեցիկ նկարներ։

Այսքանը իմ նոյեմբեր ամսվա մասին։

Դեկտեմբերը նոր է սկսվել բայց արձակուրդները մոտենում է ինչպես նաև Ամանորը։

Դեռևս շատ բան չեմ հասցրել կատարել այս ամիս,բայց կան աշխատանքներ։Ահա և դրանք։

Ահա և վերջ իմ ամբողջ 1-ին կիսամյակի կատարած առաջադրանքներն այսքանն էին։

Շնորակալություն։

Մնացականյան Մարիամ։

Posted in Վերլուծություն, Գրականություն

Ամանօրյա հեքիաթ վերլուծություն

Կարծում եմ ,պատմությունը մարդկանց կյանքն ու երազանքներն է բնութագրում: Սկզբում պատմում է այն մասին թե ինչերի միջով անցան մայրիները: Ապա պատմում է նրանց երազանքների և ցանկությունների մասին:

Ցավոք նրանց երզանքները կարծես անկատար մնացին քանի որ նրանք կտրվեցին և դեռ մի բան էլ ոչ այնքան լավ պայմաններում հայտվեցին: Իսկ վերջում , բոլորն էլ հասան իրենց երազանքների : Մի մասը ուրախացավ, քանին որ իրենց երազանքը հենց այպես էր կատարվել ինչպես որ իրենք էին ուզում: Երրորդ մայրին շարունակ անիծեց իրեն և իր բախտը , չհասկանալով որ իր երազանք էլ է կատարվել, պարզապես ոչ այնպես ինչպես որ նա էր կամենում:

Եվ իսկապես , պետք է զգույշ երազել, քանի որ երազանքները կատարվելու հատկություն ունեն:

Սուրբ Ծննդյան հեքիաթ սրինգ նվագող աղջկա մասին

(վերլուծություն)

Մի աղջիկ շարունակ սրինգ էր նվագում: Նա իր երգերում պատմում էր աշխարհի գեղեցկության մասին: Նաև նվագում էր հրաշքների և կախարդանքների մասին: Մի օր անցորդներից մեկը նիան ասում է , որ իրականում աշխարհը այդպես գեղեցիկ և խորհրդավոր չէ ինչպես որ նա է պատկերացնում: Անցորդը նրան հորդորեց գրել այնպիսի երգեր, որոնցում ամեն բան իրական կլինի: Աղջիկը տխրեց , իսկ երբ փորձեց նվագել այնպես ինչպես որ անցորդը ասաց, նկատեց որ սրինգը չի նվագում:

Աղջիկը սրինգին հարցրեց թե որն է պատճառը, որ այն այլևս չի նվագում: Ի պատասխան սրիգը ասաց, որ կնվագի այն ժամանակ երբ աղջիկը կնվագի այն ինչին որ ինքն է հավատում, այլ ոչ թե այն ինչին որ բոլորն են հավատում: Այդ պահից սրինգը սկսեց կրկին նվագել և աղջկա ստեղծագործական աշխատանքները անտարբեր չէին թողնում ոչ ոքին:

Միշտ պետք է հիշել, որ այս աշխարհում կա մի ճշմարտություն՝ յուրաքանչյուր մարդ պետք է հավատա իր մտքին, քանզի միայն այդպիսով կարելի է դառնալ հանճար: Այո այդպիսով կլինենք հանճար , թեկուզ և հնարավոր է ոչ աշխարահռչակ , սակայն մեր հոգում այն ամենահայտնի հանճարը կլինի երբևէ:

Posted in Վերլուծություն, Գրականություն

“Սբ․ Ծնունդի օրվա առավոտյան”․ վերլուծություն

Այս պատմվածքում տղայի մոտ հոր զգացմունքների տպավորությունները մնացին իր ողջ կյանքում։ Այդ պատճառով էլ նա հետո կարողացավ շարունակել փոխանցել այդ զգացմունքները և ուրիշներին նվիրել։ Իսկ դրանից առաջ նա վստահ չէր, սակայն կարծում եմ նա հոգում միշտ գիտեր իր հոր մասին։ Ուղղակի պետք է այդպիսի խոսքերը իրենից լսեր, որ հասկանար ճշմարտությունը։ Այդ զգացմունքներից իր մոտ առաջացավ հորը ուրիշ նվեր տալու ցանկությունը։ Առանձնահատուկ նվեր, որը կտարբերվեր բոլոր մյուսներից և որ նրա հետ երկար ժամանակ կմնար։ Այդ պատճառով այս անգամ նա որոշեց ոչ նյութական նվեր տալ, որպեսզի այդ նվերը հիշվի հոր կողմից և հայրը իսկապես զգա, որ նա կարևորում է իրենց հարաբերությունները։

Կարծում եմ, որ այդ արարքը յուրահատուկ էր հոր համար, որովհետև դա իրենց երկուսի աշխատանքն էր, որով միշտ զբաղվում էին։ Այդպես նրանք միասին ժամանակ էին անցկացնում և դրա համար ավելի անձնական էր տղայի արածը։ Այս դեպքի հետևանքով տղան և հայրը նույնիսկ տասնամյակներ հետո օրը հիշեցին։ Տղայի մեջ արթնացան նոր զգացմունքներ, որոնք նա այդուհետև ուզեց փոխանցել նաև մյուս մարդկանց։