Փողոցով քայլում էին երկու մարդ։Մեկը մյուսին պատմում էր նրա մասին,թե ինչքան ծանր ու դժվար նրա համար,որ իր կնոջ համար լինի լավ։Ինչոր մի պահ նա կանգ առավ,և նայեց իր տանջված վնասված ձերքերին ու բարձր բղավեց;
-Ես այս ձեռքերով,այս ձեռքերով եմ աշխատել․իսկ նա մտածում է թե Աստված ինչ է նրան տվել։
Ինչոր մի անցորդ,հավասարվելով իրենց,ու լսելով այդ խոսքերը,կանգ առավ ու ասաց․
-Իսկ ինչու ոչ՞․․․․
Մարիամ Մնացականյանի բլոգ 